Δευτέρα 3 Μαρτίου 2014
Τρίτη 14 Ιανουαρίου 2014
ΠΡΟΣΕΥΧΗ...
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ...!
Ηταν μια ομορφη, γεματη αστερια, γαληνια νυχτα..Καθισμενοι πλαι πλαι, κοντα στο παραθυρι, υσηχαζαμε...Κι αν για κατι ειμασταν κι οι δυο ανυσηχοι, μας γεμιζε χαρα και τρυφερα συναισθηματα η σκεψη οτι εχουμε ο ενας τον αλλον..Και οι δυο μαζι την αγαπη μας που μας ενωνει...
-Αγγελε....;
-Πες μου καλη μου...
-Ειμαι εντελως αχρηστη, κακια, νευρικη...Σου εχω κανει τοσο μεγαλο κακο οσο κανεις αλλος και γι αυτο δεν αξιζω την αγαπη σου....Μη με εγκαταλειψεις.....
-Παρακαλω..;;;Πότε ψυχη μου, τί μου εκανες..;;
-Ναι, ειμαι αθλια, μονο το κακο τραβαω επανω μου απο τοτε που γενηθηκα....
- Κι εγω τοτε τί ειμαι..;Κατι κακο και ειμαι διπλα σου...;Εξηγησε μου σε παρακαλω, τι εγινε, δεν καταλαβαινω...Εκανες κατι και δεν θες να μου το πεις..;
-Γενικα, ετσι ειμαι, γιατι ειμαι ανθρωπος...
-Μιχαελα, σε χανω, τί θες να μου πεις ακριβως..;
-Να, ηθελα απλα να σου πω ποσο πολυτιμος εισαι στη ζωη μου, να σ ευχαρηστησω για οτι εχεις κανει για μενα,οσες φορες σε χρειαστηκα ησουν ο πιο αληθινος μου φιλος..!Και να σ ευχαριστησω για ολα..!Ηθελα ακομα τη βοηθεια σου στο γνωστο θεμα που ξερεις οτι με ανυσηχει..!
-Ωραια, κι ολος αυτος ο προλογος της συμφορας που κολαει..;Αφου κι εγω σ αγαπω και το ξερεις...!
-Μα τοτε που σε ειχα πικρανει, που διαφωνουσα μαζι σου και σου πηγαινα κοντρα με τροπο που σε πληγωνα..;
-Ε, δεν το ειχαμε συζητησει αυτο τοτε.;Δεν τα ειχαμε βρει και δεν ειμαστε τωρα τοσο αγαπημενοι..;Γιατι να ξαναγυριζουμε στο ασχημο παρελθον..;
Χαμογελασα γιατι καταλαβα πως ειχε δικιο...!
Φυσικα αυτη η συζητηση μεταξυ μας δεν εγινε ποτε..!Τωρα μολις τη σκαρφιστηκαμε και την καταγραψαμε ως ενα ζωντανο παραδειγμα, αυτου που δεν εγινε μεν μεταξυ μας,αλλα συμβαινει καθε μερα, και σε μια σχεση μαλιστα πολυ πιο στενη και σημαντικη κι απο τη δικη μας...!
Και εννοουμε τη σχεση Ανθρωπου - Θεου...!Και την επικοινωνια- συνομιλια αυτης της σχεσης, την προσευχη... Δυστυχως στα επισημα θρησκευτικα συστηματα, η υποτιθεμενη ενοτητα εχει υποκαταστησει την προσωπικοτητα και τη μοναδικοτητα της,(οτι κανουν καποιοι σημαντικοι αλλοι το επαναλαμβανουνε ολοι και σε καθε περισταση ) ο φοβος του αγνωστου, εχει υποκατασησει την ακαταλυτη ψυχοσωματικη ενοτητα του θεϊκου με το ανθρωπινο στοιχειο(τη Θεια Κοινωνια )...Καποιοι ανθρωποι πριν απο πολλους αιωνες μιλησαν στο Θεο για τα λαθη τους με τροπο ισοπεδωτικο για τον εαυτο τους λογω της μεγαλης τους αγαπης προς Αυτον και του ποσο αληθινα μετανιωσανε..Καποιοι απο αυτους τους ανθρωπου εγιναν αγιοι, κι ετσι τα λογια τους εκεινα στο Θεο που καταγραφηκαν, εμειναν μεχρι σημερα ως προσευχηταρια...Σιγουρα ομως αυτοι οι ιδιοι ανθρωποι ειχαν μιλησει στο Θεο και σ αλλο τονο, οχι ενοχικο αλλα αγαπητικο μονο κι ευχαρηστιακο..!Εντυπωση προκαλει το γεγονος οτι αυτος, ο αλλος τονος οταν το σφαλμα εχει διορθωθει κι οι φυσιολογικες ενοχες εχουνε περασει, δεν σωζεται καπου ως μια επισημη προταση επικοινωνιας με το Θεο..!Αυτο εχει ως αποτελεσμα να εγκλωβιζονται οι ανθρωποι σε μια μονιμα ενοχικη διαθεση απεναντι στο Θεο που μειωνει την αγαπη και την αισθηση της εγγυτητας, αυξανει το φοβο και προκαλει εντελει την απομακρυνση...
Κι οταν το σφαλμα διορθωνεται, και οι φυσιολογικες ενοχες κατα το χρονο του σφαλματος (αυτο που λεμε αμαρτια ) φυσιολογικα απομακρυνονται, γιατι να ξαναγυριζουμε και να εμμενουμε στο ασχημο παρελθον..;Δηλαδη ο Θεος κατ αυτη την αντιληψη, ζει σε αιωνιο παρελθοντικο χρονο μονιμα οσον αφορα τα σφαλματα των παιδιων του και σε παροντικο χρονο οσον αφορα διαφορες θρησκευτικες υποχρεωσεις που επιβαλουν τα διαφορα θρησκευτικα συστηματα...Αν εγω εκανα δηλαδη ενα σφαλμα την προηγουμενη εβδομαδα, το διορθωσα, το ξεπερασα, ισοπεδωσα τοτε τον εαυτο μου απεναντι στο Θεο μεσα απ την καρδια μου κι Εκεινος μου εδωσε συγχωρεση δυναμη και φωτισμο, και σημερα ειναι Τεταρτη τι γινεται..;Ο Θεος ζει στην προηγουμενη εβδομαδα οταν προσευχομαι, ωστε να αναφερθω παλι το ιδιο ενοχικα κι ετεροχρονισμενα, και οταν θα παω για φαγητο ζει στο σημερα και κοιταει αν νηστευω...;
Κατι τετοιο δεν στεκει φυσικα... : ).. Αυτοι που φερνουν το Θεο σ αυτα τα τοσο μικρα για το Μεγαλειο Του μετρα, ειναι οι ανθρωποι, που παρεξηγησαν την παραβολη του καλου Ποιμενα και των προβατων, κι ενιοτε συμπεριφερονται πραγματικα σαν προβατα και δυστυχως, με ποιμενες μοναχα ανθρωπους...Αντιθετα η παραβολη του καλου Ποιμενα, οπου ο Χριστος παρουσιαζει τον Εαυτο του ως Ποιμενα και τους ανθρωπους Του, τα πλασματα του, ως αγαπημενα του προβατα που τα φυλαει απο το κακο, σηματοδοτει ακριβως την αντιθετη σταση ζωης κι επικοινωνιας..!Μια σταση αγαπης και οικειοτητας,την αισθηση αδυναμιας του παιδιου απεναντι στον πατερα, που ειναι αδυναμια δυνατοτητων, γνωσης αντιληψης και εμπειριων..!Επιπλεον ο Θεος ακουει οταν του μιλαμε κι ακουει στο τωρα..!Και ξερει ποιο ειναι το εκαστοτε ''τωρα'' του ανθρωπου..!
Φαντασου λοιπον Αγγελε, να ζει ο ανθρωπος ενα ''τωρα'' επιδιορθωσης των σφαλματων, χαρας δημιουργικοτητας και πνευματικης προκοπης, να παει να προσευχηθει στο τελος μιας ομορφης, απ ολες τις αποψεις, μερας και ν αρχισει στο Θεο την ενοχικη αυτοκατακριση, επειδη ετσι του ειπανε οτι πρεπει να κανει...!Φανταζομαι πως η αντιδραση του Θεου θα ειναι παρομοια με τη δικη σου προηγουμενως στον υποθετικο, παραβολικο μας διαλογο.... : )) ..
Ακριβως..!Μα γιατι ομως, πες μου, σε μια τετοια κατασταση οπως αυτη που μολις περιεγραψες, ο ανθρωπος να χαλασει το κεφι στον ουρανο...;Αφου ο ιδιος ο Χριστος λεει πως χαρα μεγαλη γινεται στον ουρανο, στον Πατερα Θεο και στους αγγελους για εναν ανθρωπο που επιστρεφει κοντα τους..!
Οποτε, ανθρωπε, που αφησες πια πισω σου το παρελθον και πας μπροστα, οταν προσευχεσαι απλα join the party..!Για σενα αλλωστε γινεται το παρτυ..!Για να πας ακομα πιο μπροστα και να πεταξεις τωρα ψηλοτερα, οχι να ξαναγυρισεις πισω..!
Το πισωγυρισμα παντοτε φερνει αποκοπη απο την νεα πορεια και απομακρυνση..Εδω ομως υπαρχουν δυο πολυ λεπτες και παρεξηγημενες εννοιες..Η ταπεινοφροσυνη και η υπερηφανια...Λοιπον αλλο ταπεινοφροσυνη και συγνωμη, κι αλλο πισωγυρισμα και εμμονη με το ενοχικο συναισθημα και το παρελθον..!Οταν γινεται το σφαλμα (αμαρτια ) κι ο ανθρωπος το αντιλαμβανεται αυτο και μετανιωνει αληθινα, τοτε η συγνωμη κι η αυθορμητη ισοπεδωση του εαυτου μπροστα στο Θεο απο αγαπη σ Αυτον κι εμπιστοσυνη και λυπη, ναι ειναι ταπεινοφροσυνη..!Ενα κομματι της ταπεινοφροσυνης, η αρχη, γιατι η συνεχεια ερχεται και συνεχιζεται στην πραξη..!Οταν το σφαλμα διορθωθει και προχωρησεις, μπορεις στην πραξη της ζωης σου να εισαι απλος, πιο συγκαταβατικος με τον συνανθρωπο σου που θα κανει ενα σφαλμα απεναντι σου, αναγνωριζοντας κατι απο σενα και σ αυτον, την πανανθρωπινη, κοινη δυνατοτητα του λαθους..;Μπορεις απεναντι στο Θεο, αντι να θυμασαι διαρκως το σφαλμα σου και να τον φοβασαι, να θυμασαι την αγαπη Του, στη συγχωρεση που αμεσως σου δινει με την ειλικρινη σου συγνωμη, στη δυναμη και στο φωτισμο που σου δινει να διορθωσεις το σφαλμα..;Μπορεις να νιωθεις απεναντι Του την ευγνωμοσυνη, τη σιγουρια την αγαπη και την εμπιστοσυνη ενος παιδιου που ξερει οτι το αγαπουν, κι αφου το αγαπουν δεν προκειται να το εγκαταλειψουν, και δεν θα το εγκαταλειψουν και για εναν αλλο λογο, επειδη ειναι παιδι..;Τοτε κερδιζεις μαζι δυο αρετες, την αληθινη ταπεινοφροσυνη και το σεβασμο..Η υπερηφανεια εχει δυο οψεις:την καλη και την κακη υπερηφανεια..Η καλη υπερηφανεια ειναι ο θαυμασμος για το ανηκειν σε κατι, που αξιζει αληθινα το θαυμασμο..Και κατι τετοιο ειναι και η συγχωρεση και η αγαπη του Θεου..!Κατι που αξιζει να ειναι καποιος περηφανος γι αυτο, για το γεγονος οτι ανηκει σε αυτο..!Κι εδω η ταπεινοφροσυνη ενωνεται με την εσωτερικη αρχοντια, το δυναμισμο και την αξιοπρεπεια..!Αντιθετα η κακη υπερηφανεια εχει να κανει με τον εγωισμο, την αισθηση οτι ενας ανθρωπος μονος θα ξεπερασει τα παντα κι οι αλλοι ολοι δεν αξιζουν τιποτα μπροστα σ αυτον, τις δυνατοτητες του και τις κατακτησεις του...Ειναι η αιτια για ολους αυτους τους απανθρωπους πολεμους που μαστιζουν κατα καιρους και δυστυχως κι ακομα, την ανθρωποτητα..Η εμμονη στην ενοχικη διαθεση ειναι επισης ενα δειγμα κακης υπερηφανειας κι οχι ταπεινοφροσυνης, γιατι ειναι σαν να μην πιστευει ο ανθρωπος στη δυναμη της θεεικης αγαπης που τον συγχωρει και τον αναγεννα, και να εμμενει εκει κολημενος στο τι ο ιδιος εκανε....!
Βεβαια, για να προχωρησει κανεις, εννοειται πως πρωτα κοιταζει να διορθωσει το σφαλμα του..!Αγγγελε, τί ειναι ομως το σφαλμα απεναντι στο Θεο, η αμαρτια οπως λεμε..;
Φυσικα οχι το φαγητο ή ο τροπος που ντυνεσαι...Ουτε αλλα τετοια που σχετιζονται αποκλειστικα με πολιτισμικες διαφορες ανθρωπων και μονο...Στην ουσια δεν υπαρχει καποια βλαβη που μπορει να προξενησει ο ανθρωπος στον ιδιο το Θεο ως Προσωπο...Αλλα στην ουσια και παλι, βλαπτει ο ανθρωπος το Θεο οταν βλαπτει το συνανθρωπο του, και μαζι τον ιδιο του τον εαυτο, γιατι με καθε βλαβη που θα προξενησεις στον αλλον αδικα, βλαπτεις μαζι και τη δικη σου υποσταση ασχετα αν το αντιλαμβανεσαι αυτο ή οχι...Το σφαλμα, η αμαρτια, ειναι καθε ειδους αδικια και βλαβη που μπορει να προξενησει ο ανθρωπος στο διπλανο του..Αλωστε το ειπε ο ιδιος ο Χριστος..''Αν ευεργετησατε τον καθε ελαχιστο αδερφο μου Εμενα ευεργετησατε, κι αν προξενησατε κακο σ αυτον το προξενησατε σ Εμενα...''
Ποσο ομορφη φιλοσοφια και σταση ζωης...!!!Αχ αν νιωθαμε ολοι ετσι ο κοσμος θα ηταν στ αληθεια καλυτερος....!!!
Οποιος το θελησει αληθινα να νιωθει ετσι, ειναι απολυτα ελευθερος να το κανει Μιχαελα μου, και με τον ιδιο το Θεο πρωτο διδαξαντα..!Αξια εχει να κανεις κατι επειδη αληθινα το λεει η καρδια σου....
Οπως και η προσευχη..!Μα για να δεις αν αληθινα το λεει η καρδια σου πρεπει να ξερεις καταρχην σε ποιον απευθυνεσαι,και ποια ειναι η σχεση σου μαζι του εφοσον οταν μιλαμε για προσευχη, δε μιλαμε παρα για επικοινωνια..Και μια που ξεκινησαμε με το ενοχικο συναισθημα που δυστυχως επικρατει στη προσευχη, και τα σφαλματα, να διευκρινισουμε πως οτι ειπωθηκε παραπανω αφορα τα καθημερινα επιδιορθωσιμα σφαλματα που ολοι κανουμε,μικρα ή μεγαλυτερα και τη συγχωρητηκη δικαιοσυνη του Θεου απεναντι στη συγνωμη κα την επιδιορθωση...Δεν αφορα σε καμια περιπτωση τις θηριωδιες καποιων απ-ανθρώπων, και ποσο μαλλον οταν αυτες γινονται στο ονομα του Θεου και επιφερουν εκατομβες θυματων....
Εξυπακουεται...!Εκει υπαρχει η τιμωρητικη δικαιοσυνη του Θεου, ενα αλλο μεγαλο κεφαλαιο, στο οποιο, οπως λες κι εσυ Μιχαελα, θα επανελθουμε σε επομενη πτηση...!
Λοιπον, εφοσον η προσευχη ειναι επικοινωνια, ειναι ακριβως το ποιημα της ψυχης προς τον Πλαστη Θεο και Πατερα της και ειναι μοναδικη για την καθε ψυχη, οπως το καθε ανθρωπινο προσωπο που φερει την ψυχη ειναι μοναδικο..!Τα λογια ειναι αυτοδημιουργητα και τα νοηματα σχετιζονται με την εκαστοτε πραγματικοτητα της ζωης και των βιωματων του προσευχομενου...Αλωστε ο τυπος προσευχης που ο ιδιος ο Χριστος προτεινε, ειναι το ''Πατερ ημων''..Η αυτολεξει του μεταφραση..;''Πατερα μας ουρανιε, ας ειναι Αγιασμενο το ονομα σου (Αγιος=Αυτος που αγει,δηλαδη που καθοδηγει ) ας ελθει η Βασιλεια σου κι ας γινει το θελημα σου οπως στον ουρανο (τον κοσμο των αγγελων ) ετσι και στη γη..Δωσε μας για σημερα την τροφη που χρειαζομαστε (υλικη και πνευματικη ) και συγχωρεσε μας τα σφαλματα μας οπως κι εμεις συγχωρουμε οσους εσφαλαν απεναντι μας..Μην επιτρεψεις στο πνευμα του κακου να μας πλανησει αλλα γλυτωσε μας απο την κακια και την αδικια..!''Δεν αποπνεει ενα συναισθημα παιδικης αγαπης εμπιστοσυνης και οικειοτητας..;Ολα τα αλλα ειναι ανθρωπινοι τυποι..Προερχομενοι συχνα απο ενα αγχος πνευματικης εγρηγορσης...Η αληθινη ομως πνευματικη εγρηγορση βρισκεται στην πραξη, στην διαρκη απωθηση του κακου και της αδικιας, κι οχι σε εναν εξαντλητικα ενοχικο λογο αυτοκατακρισης απεναντι στο Θεο, που μοναχα κουραζει κι εξαντλει την ψυχη, φερνωντας τελικα το αντιθετο αποτελεσμα, αντι για εγρηγορση, εξαντληση μελαγχολια και απομακρυνση...!
Πες τα κι εσυ Αγγελε μου, τα ελεγα εγω και δε με πιστευανε..!: )) Αλωστε αν πιστευουμε κι επαναλαμβανουμε διαρκως οτι ειμαστε κακοι και αθλιοι, πώς θα γινουμε καλοι στο τελος που ειναι το ζητουμενο..;Το μονο που θα καταφερνουμε, θα ειναι να πιστευουμε υποσεινηδειτα οτι ο Θεος ή θα μας εγκαταλειψει ή θα μας κατακεραυνωσει εντελει αφου υποτιθεται πως ζουμε σε μια μονιμη αθλιοτητα, μια μονιμα ''κακη διαγωγη''...
Κι επειδη η επικοινωνια ειναι η βασικη αρχη για μια σχεση- κοινωνια προσωπων, ας δοθει βαση σ αυτο...Η φολκλορικη, διχως συναισθηση συνυπαρξης και ενθεης κοινωνιας πιστη, δεν σημαινει τιποτα...Και η προσευχη-ακαταλαβιστικο μουρμουρισμα χωρις συναισθηση επικοινωνιας, δεν ειναι προσευχη, αλλα χασιμο χρονου...
Κλεινοντας λοιπον, θα μου επιτρεψεις Αγγελε να αποδωσω λιγο πιο βιωματικα αυτο που ανεφερες μολις τωρα, με ενα απλο τεστ-παραδειγμα..!Φανταστειτε πως τη στιγμη που προσευχεστε, ακουτε εσωτερικα μια φωνη να σας απανταει ακριβως επανω σε αυτο που λετε..!Πως αντιδρατε..;Τρομοκρατειστε, ξαφνιαζεστε, αναρωτιεστε τί συνεβη και μηπως εχετε χασει τα λογικα σας..;Η δοξαζετε το Θεο ευτυχισμενοι για την τοσο αμεση και καθαρη απαντηση Του..;Αν σας συμβαινει το πρωτο,μαλλον μιλατε μονοι σας και δεν περιμενετε απαντηση απο κανεναν... Αναθεωρηστε παρακαλω, και θα μας θυμηθειτε..!: ))Αν σας συμβαινει το δευτερο πειτε το και στους αλλους..!Οχι τι σας δοθηκε ως απαντηση και ποιο ηταν το αιτημα, αυτα ειναι προσωπικα, αλλα το οτι η προσευχη ειναι εκφραση σχεσης Ανθρωπου-Θεου, και μαλιστα της σημαντικοτερης σχεσης...Αν θελουμε, (γιατι και ποιος δε θελει..;;; ) να βρουμε επιτελους αυτο τον πολυποθητο παραδεισο, που τον αναζητουμε διαρκως, πιστοι και απιστοι, σε τοπια, τραγουδια, εμπειριες, κοκτειλ κι οτι αλλο...!: ))Αυτα ειναι μονο τα σημαδια της ψυχης μας, που κι αυτα μαρτυρουν το θεϊκο μας προορισμο..!
Στωμεν καλως λοιπον, στην πρωταρχικη της υπαρξης μας σχεση, η οποια νοηματοδοτει, και καθοδηγει στο Φως της Αιωνιοτητας, και καθε αλλη σχεση στην πορεια της ζωης..!
Αγγελος & Μιχαελα
Ηταν μια ομορφη, γεματη αστερια, γαληνια νυχτα..Καθισμενοι πλαι πλαι, κοντα στο παραθυρι, υσηχαζαμε...Κι αν για κατι ειμασταν κι οι δυο ανυσηχοι, μας γεμιζε χαρα και τρυφερα συναισθηματα η σκεψη οτι εχουμε ο ενας τον αλλον..Και οι δυο μαζι την αγαπη μας που μας ενωνει...
-Αγγελε....;
-Πες μου καλη μου...
-Ειμαι εντελως αχρηστη, κακια, νευρικη...Σου εχω κανει τοσο μεγαλο κακο οσο κανεις αλλος και γι αυτο δεν αξιζω την αγαπη σου....Μη με εγκαταλειψεις.....
-Παρακαλω..;;;Πότε ψυχη μου, τί μου εκανες..;;
-Ναι, ειμαι αθλια, μονο το κακο τραβαω επανω μου απο τοτε που γενηθηκα....
- Κι εγω τοτε τί ειμαι..;Κατι κακο και ειμαι διπλα σου...;Εξηγησε μου σε παρακαλω, τι εγινε, δεν καταλαβαινω...Εκανες κατι και δεν θες να μου το πεις..;
-Γενικα, ετσι ειμαι, γιατι ειμαι ανθρωπος...
-Μιχαελα, σε χανω, τί θες να μου πεις ακριβως..;
-Να, ηθελα απλα να σου πω ποσο πολυτιμος εισαι στη ζωη μου, να σ ευχαρηστησω για οτι εχεις κανει για μενα,οσες φορες σε χρειαστηκα ησουν ο πιο αληθινος μου φιλος..!Και να σ ευχαριστησω για ολα..!Ηθελα ακομα τη βοηθεια σου στο γνωστο θεμα που ξερεις οτι με ανυσηχει..!
-Ωραια, κι ολος αυτος ο προλογος της συμφορας που κολαει..;Αφου κι εγω σ αγαπω και το ξερεις...!
-Μα τοτε που σε ειχα πικρανει, που διαφωνουσα μαζι σου και σου πηγαινα κοντρα με τροπο που σε πληγωνα..;
-Ε, δεν το ειχαμε συζητησει αυτο τοτε.;Δεν τα ειχαμε βρει και δεν ειμαστε τωρα τοσο αγαπημενοι..;Γιατι να ξαναγυριζουμε στο ασχημο παρελθον..;
Χαμογελασα γιατι καταλαβα πως ειχε δικιο...!
Φυσικα αυτη η συζητηση μεταξυ μας δεν εγινε ποτε..!Τωρα μολις τη σκαρφιστηκαμε και την καταγραψαμε ως ενα ζωντανο παραδειγμα, αυτου που δεν εγινε μεν μεταξυ μας,αλλα συμβαινει καθε μερα, και σε μια σχεση μαλιστα πολυ πιο στενη και σημαντικη κι απο τη δικη μας...!
Και εννοουμε τη σχεση Ανθρωπου - Θεου...!Και την επικοινωνια- συνομιλια αυτης της σχεσης, την προσευχη... Δυστυχως στα επισημα θρησκευτικα συστηματα, η υποτιθεμενη ενοτητα εχει υποκαταστησει την προσωπικοτητα και τη μοναδικοτητα της,(οτι κανουν καποιοι σημαντικοι αλλοι το επαναλαμβανουνε ολοι και σε καθε περισταση ) ο φοβος του αγνωστου, εχει υποκατασησει την ακαταλυτη ψυχοσωματικη ενοτητα του θεϊκου με το ανθρωπινο στοιχειο(τη Θεια Κοινωνια )...Καποιοι ανθρωποι πριν απο πολλους αιωνες μιλησαν στο Θεο για τα λαθη τους με τροπο ισοπεδωτικο για τον εαυτο τους λογω της μεγαλης τους αγαπης προς Αυτον και του ποσο αληθινα μετανιωσανε..Καποιοι απο αυτους τους ανθρωπου εγιναν αγιοι, κι ετσι τα λογια τους εκεινα στο Θεο που καταγραφηκαν, εμειναν μεχρι σημερα ως προσευχηταρια...Σιγουρα ομως αυτοι οι ιδιοι ανθρωποι ειχαν μιλησει στο Θεο και σ αλλο τονο, οχι ενοχικο αλλα αγαπητικο μονο κι ευχαρηστιακο..!Εντυπωση προκαλει το γεγονος οτι αυτος, ο αλλος τονος οταν το σφαλμα εχει διορθωθει κι οι φυσιολογικες ενοχες εχουνε περασει, δεν σωζεται καπου ως μια επισημη προταση επικοινωνιας με το Θεο..!Αυτο εχει ως αποτελεσμα να εγκλωβιζονται οι ανθρωποι σε μια μονιμα ενοχικη διαθεση απεναντι στο Θεο που μειωνει την αγαπη και την αισθηση της εγγυτητας, αυξανει το φοβο και προκαλει εντελει την απομακρυνση...
Κι οταν το σφαλμα διορθωνεται, και οι φυσιολογικες ενοχες κατα το χρονο του σφαλματος (αυτο που λεμε αμαρτια ) φυσιολογικα απομακρυνονται, γιατι να ξαναγυριζουμε και να εμμενουμε στο ασχημο παρελθον..;Δηλαδη ο Θεος κατ αυτη την αντιληψη, ζει σε αιωνιο παρελθοντικο χρονο μονιμα οσον αφορα τα σφαλματα των παιδιων του και σε παροντικο χρονο οσον αφορα διαφορες θρησκευτικες υποχρεωσεις που επιβαλουν τα διαφορα θρησκευτικα συστηματα...Αν εγω εκανα δηλαδη ενα σφαλμα την προηγουμενη εβδομαδα, το διορθωσα, το ξεπερασα, ισοπεδωσα τοτε τον εαυτο μου απεναντι στο Θεο μεσα απ την καρδια μου κι Εκεινος μου εδωσε συγχωρεση δυναμη και φωτισμο, και σημερα ειναι Τεταρτη τι γινεται..;Ο Θεος ζει στην προηγουμενη εβδομαδα οταν προσευχομαι, ωστε να αναφερθω παλι το ιδιο ενοχικα κι ετεροχρονισμενα, και οταν θα παω για φαγητο ζει στο σημερα και κοιταει αν νηστευω...;
Κατι τετοιο δεν στεκει φυσικα... : ).. Αυτοι που φερνουν το Θεο σ αυτα τα τοσο μικρα για το Μεγαλειο Του μετρα, ειναι οι ανθρωποι, που παρεξηγησαν την παραβολη του καλου Ποιμενα και των προβατων, κι ενιοτε συμπεριφερονται πραγματικα σαν προβατα και δυστυχως, με ποιμενες μοναχα ανθρωπους...Αντιθετα η παραβολη του καλου Ποιμενα, οπου ο Χριστος παρουσιαζει τον Εαυτο του ως Ποιμενα και τους ανθρωπους Του, τα πλασματα του, ως αγαπημενα του προβατα που τα φυλαει απο το κακο, σηματοδοτει ακριβως την αντιθετη σταση ζωης κι επικοινωνιας..!Μια σταση αγαπης και οικειοτητας,την αισθηση αδυναμιας του παιδιου απεναντι στον πατερα, που ειναι αδυναμια δυνατοτητων, γνωσης αντιληψης και εμπειριων..!Επιπλεον ο Θεος ακουει οταν του μιλαμε κι ακουει στο τωρα..!Και ξερει ποιο ειναι το εκαστοτε ''τωρα'' του ανθρωπου..!
Φαντασου λοιπον Αγγελε, να ζει ο ανθρωπος ενα ''τωρα'' επιδιορθωσης των σφαλματων, χαρας δημιουργικοτητας και πνευματικης προκοπης, να παει να προσευχηθει στο τελος μιας ομορφης, απ ολες τις αποψεις, μερας και ν αρχισει στο Θεο την ενοχικη αυτοκατακριση, επειδη ετσι του ειπανε οτι πρεπει να κανει...!Φανταζομαι πως η αντιδραση του Θεου θα ειναι παρομοια με τη δικη σου προηγουμενως στον υποθετικο, παραβολικο μας διαλογο.... : )) ..
Ακριβως..!Μα γιατι ομως, πες μου, σε μια τετοια κατασταση οπως αυτη που μολις περιεγραψες, ο ανθρωπος να χαλασει το κεφι στον ουρανο...;Αφου ο ιδιος ο Χριστος λεει πως χαρα μεγαλη γινεται στον ουρανο, στον Πατερα Θεο και στους αγγελους για εναν ανθρωπο που επιστρεφει κοντα τους..!
Οποτε, ανθρωπε, που αφησες πια πισω σου το παρελθον και πας μπροστα, οταν προσευχεσαι απλα join the party..!Για σενα αλλωστε γινεται το παρτυ..!Για να πας ακομα πιο μπροστα και να πεταξεις τωρα ψηλοτερα, οχι να ξαναγυρισεις πισω..!
Το πισωγυρισμα παντοτε φερνει αποκοπη απο την νεα πορεια και απομακρυνση..Εδω ομως υπαρχουν δυο πολυ λεπτες και παρεξηγημενες εννοιες..Η ταπεινοφροσυνη και η υπερηφανια...Λοιπον αλλο ταπεινοφροσυνη και συγνωμη, κι αλλο πισωγυρισμα και εμμονη με το ενοχικο συναισθημα και το παρελθον..!Οταν γινεται το σφαλμα (αμαρτια ) κι ο ανθρωπος το αντιλαμβανεται αυτο και μετανιωνει αληθινα, τοτε η συγνωμη κι η αυθορμητη ισοπεδωση του εαυτου μπροστα στο Θεο απο αγαπη σ Αυτον κι εμπιστοσυνη και λυπη, ναι ειναι ταπεινοφροσυνη..!Ενα κομματι της ταπεινοφροσυνης, η αρχη, γιατι η συνεχεια ερχεται και συνεχιζεται στην πραξη..!Οταν το σφαλμα διορθωθει και προχωρησεις, μπορεις στην πραξη της ζωης σου να εισαι απλος, πιο συγκαταβατικος με τον συνανθρωπο σου που θα κανει ενα σφαλμα απεναντι σου, αναγνωριζοντας κατι απο σενα και σ αυτον, την πανανθρωπινη, κοινη δυνατοτητα του λαθους..;Μπορεις απεναντι στο Θεο, αντι να θυμασαι διαρκως το σφαλμα σου και να τον φοβασαι, να θυμασαι την αγαπη Του, στη συγχωρεση που αμεσως σου δινει με την ειλικρινη σου συγνωμη, στη δυναμη και στο φωτισμο που σου δινει να διορθωσεις το σφαλμα..;Μπορεις να νιωθεις απεναντι Του την ευγνωμοσυνη, τη σιγουρια την αγαπη και την εμπιστοσυνη ενος παιδιου που ξερει οτι το αγαπουν, κι αφου το αγαπουν δεν προκειται να το εγκαταλειψουν, και δεν θα το εγκαταλειψουν και για εναν αλλο λογο, επειδη ειναι παιδι..;Τοτε κερδιζεις μαζι δυο αρετες, την αληθινη ταπεινοφροσυνη και το σεβασμο..Η υπερηφανεια εχει δυο οψεις:την καλη και την κακη υπερηφανεια..Η καλη υπερηφανεια ειναι ο θαυμασμος για το ανηκειν σε κατι, που αξιζει αληθινα το θαυμασμο..Και κατι τετοιο ειναι και η συγχωρεση και η αγαπη του Θεου..!Κατι που αξιζει να ειναι καποιος περηφανος γι αυτο, για το γεγονος οτι ανηκει σε αυτο..!Κι εδω η ταπεινοφροσυνη ενωνεται με την εσωτερικη αρχοντια, το δυναμισμο και την αξιοπρεπεια..!Αντιθετα η κακη υπερηφανεια εχει να κανει με τον εγωισμο, την αισθηση οτι ενας ανθρωπος μονος θα ξεπερασει τα παντα κι οι αλλοι ολοι δεν αξιζουν τιποτα μπροστα σ αυτον, τις δυνατοτητες του και τις κατακτησεις του...Ειναι η αιτια για ολους αυτους τους απανθρωπους πολεμους που μαστιζουν κατα καιρους και δυστυχως κι ακομα, την ανθρωποτητα..Η εμμονη στην ενοχικη διαθεση ειναι επισης ενα δειγμα κακης υπερηφανειας κι οχι ταπεινοφροσυνης, γιατι ειναι σαν να μην πιστευει ο ανθρωπος στη δυναμη της θεεικης αγαπης που τον συγχωρει και τον αναγεννα, και να εμμενει εκει κολημενος στο τι ο ιδιος εκανε....!
Βεβαια, για να προχωρησει κανεις, εννοειται πως πρωτα κοιταζει να διορθωσει το σφαλμα του..!Αγγγελε, τί ειναι ομως το σφαλμα απεναντι στο Θεο, η αμαρτια οπως λεμε..;
Φυσικα οχι το φαγητο ή ο τροπος που ντυνεσαι...Ουτε αλλα τετοια που σχετιζονται αποκλειστικα με πολιτισμικες διαφορες ανθρωπων και μονο...Στην ουσια δεν υπαρχει καποια βλαβη που μπορει να προξενησει ο ανθρωπος στον ιδιο το Θεο ως Προσωπο...Αλλα στην ουσια και παλι, βλαπτει ο ανθρωπος το Θεο οταν βλαπτει το συνανθρωπο του, και μαζι τον ιδιο του τον εαυτο, γιατι με καθε βλαβη που θα προξενησεις στον αλλον αδικα, βλαπτεις μαζι και τη δικη σου υποσταση ασχετα αν το αντιλαμβανεσαι αυτο ή οχι...Το σφαλμα, η αμαρτια, ειναι καθε ειδους αδικια και βλαβη που μπορει να προξενησει ο ανθρωπος στο διπλανο του..Αλωστε το ειπε ο ιδιος ο Χριστος..''Αν ευεργετησατε τον καθε ελαχιστο αδερφο μου Εμενα ευεργετησατε, κι αν προξενησατε κακο σ αυτον το προξενησατε σ Εμενα...''
Ποσο ομορφη φιλοσοφια και σταση ζωης...!!!Αχ αν νιωθαμε ολοι ετσι ο κοσμος θα ηταν στ αληθεια καλυτερος....!!!
Οποιος το θελησει αληθινα να νιωθει ετσι, ειναι απολυτα ελευθερος να το κανει Μιχαελα μου, και με τον ιδιο το Θεο πρωτο διδαξαντα..!Αξια εχει να κανεις κατι επειδη αληθινα το λεει η καρδια σου....
Οπως και η προσευχη..!Μα για να δεις αν αληθινα το λεει η καρδια σου πρεπει να ξερεις καταρχην σε ποιον απευθυνεσαι,και ποια ειναι η σχεση σου μαζι του εφοσον οταν μιλαμε για προσευχη, δε μιλαμε παρα για επικοινωνια..Και μια που ξεκινησαμε με το ενοχικο συναισθημα που δυστυχως επικρατει στη προσευχη, και τα σφαλματα, να διευκρινισουμε πως οτι ειπωθηκε παραπανω αφορα τα καθημερινα επιδιορθωσιμα σφαλματα που ολοι κανουμε,μικρα ή μεγαλυτερα και τη συγχωρητηκη δικαιοσυνη του Θεου απεναντι στη συγνωμη κα την επιδιορθωση...Δεν αφορα σε καμια περιπτωση τις θηριωδιες καποιων απ-ανθρώπων, και ποσο μαλλον οταν αυτες γινονται στο ονομα του Θεου και επιφερουν εκατομβες θυματων....
Εξυπακουεται...!Εκει υπαρχει η τιμωρητικη δικαιοσυνη του Θεου, ενα αλλο μεγαλο κεφαλαιο, στο οποιο, οπως λες κι εσυ Μιχαελα, θα επανελθουμε σε επομενη πτηση...!
Λοιπον, εφοσον η προσευχη ειναι επικοινωνια, ειναι ακριβως το ποιημα της ψυχης προς τον Πλαστη Θεο και Πατερα της και ειναι μοναδικη για την καθε ψυχη, οπως το καθε ανθρωπινο προσωπο που φερει την ψυχη ειναι μοναδικο..!Τα λογια ειναι αυτοδημιουργητα και τα νοηματα σχετιζονται με την εκαστοτε πραγματικοτητα της ζωης και των βιωματων του προσευχομενου...Αλωστε ο τυπος προσευχης που ο ιδιος ο Χριστος προτεινε, ειναι το ''Πατερ ημων''..Η αυτολεξει του μεταφραση..;''Πατερα μας ουρανιε, ας ειναι Αγιασμενο το ονομα σου (Αγιος=Αυτος που αγει,δηλαδη που καθοδηγει ) ας ελθει η Βασιλεια σου κι ας γινει το θελημα σου οπως στον ουρανο (τον κοσμο των αγγελων ) ετσι και στη γη..Δωσε μας για σημερα την τροφη που χρειαζομαστε (υλικη και πνευματικη ) και συγχωρεσε μας τα σφαλματα μας οπως κι εμεις συγχωρουμε οσους εσφαλαν απεναντι μας..Μην επιτρεψεις στο πνευμα του κακου να μας πλανησει αλλα γλυτωσε μας απο την κακια και την αδικια..!''Δεν αποπνεει ενα συναισθημα παιδικης αγαπης εμπιστοσυνης και οικειοτητας..;Ολα τα αλλα ειναι ανθρωπινοι τυποι..Προερχομενοι συχνα απο ενα αγχος πνευματικης εγρηγορσης...Η αληθινη ομως πνευματικη εγρηγορση βρισκεται στην πραξη, στην διαρκη απωθηση του κακου και της αδικιας, κι οχι σε εναν εξαντλητικα ενοχικο λογο αυτοκατακρισης απεναντι στο Θεο, που μοναχα κουραζει κι εξαντλει την ψυχη, φερνωντας τελικα το αντιθετο αποτελεσμα, αντι για εγρηγορση, εξαντληση μελαγχολια και απομακρυνση...!
Πες τα κι εσυ Αγγελε μου, τα ελεγα εγω και δε με πιστευανε..!: )) Αλωστε αν πιστευουμε κι επαναλαμβανουμε διαρκως οτι ειμαστε κακοι και αθλιοι, πώς θα γινουμε καλοι στο τελος που ειναι το ζητουμενο..;Το μονο που θα καταφερνουμε, θα ειναι να πιστευουμε υποσεινηδειτα οτι ο Θεος ή θα μας εγκαταλειψει ή θα μας κατακεραυνωσει εντελει αφου υποτιθεται πως ζουμε σε μια μονιμη αθλιοτητα, μια μονιμα ''κακη διαγωγη''...
Κι επειδη η επικοινωνια ειναι η βασικη αρχη για μια σχεση- κοινωνια προσωπων, ας δοθει βαση σ αυτο...Η φολκλορικη, διχως συναισθηση συνυπαρξης και ενθεης κοινωνιας πιστη, δεν σημαινει τιποτα...Και η προσευχη-ακαταλαβιστικο μουρμουρισμα χωρις συναισθηση επικοινωνιας, δεν ειναι προσευχη, αλλα χασιμο χρονου...
Κλεινοντας λοιπον, θα μου επιτρεψεις Αγγελε να αποδωσω λιγο πιο βιωματικα αυτο που ανεφερες μολις τωρα, με ενα απλο τεστ-παραδειγμα..!Φανταστειτε πως τη στιγμη που προσευχεστε, ακουτε εσωτερικα μια φωνη να σας απανταει ακριβως επανω σε αυτο που λετε..!Πως αντιδρατε..;Τρομοκρατειστε, ξαφνιαζεστε, αναρωτιεστε τί συνεβη και μηπως εχετε χασει τα λογικα σας..;Η δοξαζετε το Θεο ευτυχισμενοι για την τοσο αμεση και καθαρη απαντηση Του..;Αν σας συμβαινει το πρωτο,μαλλον μιλατε μονοι σας και δεν περιμενετε απαντηση απο κανεναν... Αναθεωρηστε παρακαλω, και θα μας θυμηθειτε..!: ))Αν σας συμβαινει το δευτερο πειτε το και στους αλλους..!Οχι τι σας δοθηκε ως απαντηση και ποιο ηταν το αιτημα, αυτα ειναι προσωπικα, αλλα το οτι η προσευχη ειναι εκφραση σχεσης Ανθρωπου-Θεου, και μαλιστα της σημαντικοτερης σχεσης...Αν θελουμε, (γιατι και ποιος δε θελει..;;; ) να βρουμε επιτελους αυτο τον πολυποθητο παραδεισο, που τον αναζητουμε διαρκως, πιστοι και απιστοι, σε τοπια, τραγουδια, εμπειριες, κοκτειλ κι οτι αλλο...!: ))Αυτα ειναι μονο τα σημαδια της ψυχης μας, που κι αυτα μαρτυρουν το θεϊκο μας προορισμο..!
Στωμεν καλως λοιπον, στην πρωταρχικη της υπαρξης μας σχεση, η οποια νοηματοδοτει, και καθοδηγει στο Φως της Αιωνιοτητας, και καθε αλλη σχεση στην πορεια της ζωης..!
Αγγελος & Μιχαελα
Παρασκευή 22 Νοεμβρίου 2013
ΕΝΑ ΑΛΗΘΙΝΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ.....
Θλιβερό μα κι αισιόδοξο..Το βρήκαμε απόψε, σε μια βραδυνή μας πτήση ως του κόσμου τις καρδιές, λίγο πριν τα Χριστούγεννα....
Κάποιες ζωές δυστυχώς μοιάζουν με ερημα δεντράκια σκονισμένα, γιατί κάποιες άλλες ζωές τα κλέψανε όλα για πάρτη τους...Μα δεν τους τιμωρησε κανείς, κανείς δεν είπε τους άδικους κλέφτες γιατί τα χρήματα κι η εξουσία δυστυχώς τοποθετήθηκαν πάνω κι απο την ψυχή.....Η μήπως όχι..;
Νομίζω πως το ίδιο το παιδι τους τιμώρησε αρχικά, βρίσκοντας πάντα ένα λόγο ν αγαπάει...Να στολίζει έστω και χωρίς φανταχτερα κι ακριβα δώρα το δέντρο του...Κι επειτα η Πριγκίπισσα του Ουρανου με τις στρατιές των αγγέλων, που πάντα έρχονται, να οδηγήσουνε αυτές τις ζωούλες στην αιωνια ευτυχία..Και ότι κάναν στη ζωή τους, την ψυχή τους, το δέντρο τους,θα το πάρουν μαζί τους....Γιατί ειναι στ αληθεια όμορφο να πολεμας και να νικάς με την αυλη δόξα της αγάπης και μόνο...Του πόθου και της λαχτάρας για τη Ζωή....
Εμείς όλοι αν δεν είμαστε ούτε στη θέση αυτού του παιδιού που δυστυχώς, ναι, συμβαινει στ αληθεια σε πολλες μορφές και με πολλές διαστάσεις, ούτε στη θέση των αδιάφορων, σκληρών περαστικων, μπορούμε να είμαστε αυτή η αστερόσκονη, που πετά επάνω απ τη ζωή του, και κάνει το φτωχό φοβισμένο δεντράκι του να μοιάζει παραμυθένιο..;
Οτι ανακαλύπτει κανεις στις αλλεπάλληλες πτήσεις του ταξιδιού της ζωής του, ας μην το προσπερνά και ας μην το χρησημοποιεί όπως τον σπρωχνει η μάζα να το χρησημοποιήσει....Ακουσε μέσα στο μυαλό και την καρδιά σου τη συνείδηση σου, τη λαχτάρα σου,πριν πράξεις, αν θες στ αληθεια να βρείς εναν κόσμο καλύτερο και να μην είσαι πιόνι στα εκάστοτε συστήματα που δε θα βαρεθουν ποτέ να παίζουν κλέφτες κι αστυνόμους...
Το βλέμμα του δέντρου που αλάζει, αγωνιά, χαμογελά, δακρύζει θλίβεται, μου θυμισε αυθόρμητα την αγαπημένη μου ανάγλυφη εικόνα του Αρχάγγελου Μιχαήλ στους Μανταμάδες της Λέσβου....Θα μπορούσε να συμβολίζει το δέντρο και το φυλακα αγγελο των φτωχών κι αδικημένων, κι ωστόσο, ΑΝΘΡΩΠΩΝ, που οι αδικούντες οι οποίοι τους εφτασαν σ αυτή την κατάσταση, θέλουν οπωσδήποτε να βγάλουν απ τη μέση...Αλοιμονο όμως κι ευτυχώς, δεν το μπορούν.......
Αν κάποιος κάποτε ξανά, σε οποιονδήποτε ναό του κόσμου, θελήσει να πετάξει έξω, όπως εχουμε δει να συμβαίνει δυστυχώς, κάποιο παιδι, ένα φτωχο και απροστάτευτο παιδι, που ζητά λίγα ψίχουλα προσοχής ζεστασιάς και ζωής, ας θυμηθεί αυτό το βλέμμα...Το βλεμμα του δέντρου που αλάζει, που όντως, θυμίζει τόσο μια ανάλογη έκφραση που θα έπαιρνε σε ανάλογη περίπτωση, η μορφή του Αρχαγγέλου Μιχαήλ μέσα απ το ολοζώντανο άγαλμά του.....
Αγγελος & Μιχαέλα
Τρίτη 19 Νοεμβρίου 2013
ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ...
Είχα ανέκαθεν μια τάση να ρωτάω γιατί ο Θεος δεν εμφανήστηκε ακόμα να βάλει μια τάξη στον κόσμο του, να αφανίσει το κακό..;Γιατί πρέπει να γίνουν όλα αυτά που έχουν προφητευθεί στην αποκάλυψη με τον ερχομό του αντιχρίστου (σατανικός σφετεριστης του Χριστού, που επιβάλωντας την ηλεκτρονική διακυβέρνηση με την εμφύτευση ενός μικροτσιπ στο ανθρώπινο σώμα θα δημιουργήσει ανθρώπους ρομποτάκια που θα ενεργουν πλέον όχι αυτοβούλως,αλλά με βάση εναν ηλεκτρονικό εγκέφαλο υπο τη δική του κυριαρχία )..;Γιατί ο ανθρωπος οφείλει ν αντισταθει τόσο σκληρα για να κερδίσει την ίδια του την ψυχή..;Μ΄ αυτά τα ερωτηματικά που με βασάνιζαν ενίοτε κλονίζοταν η πίστη μου και έχανα επαφή..Μέχρι που μου απάντησε ο Αγγελος..Κι η απάντησή του στηρίζεται στο θαύμα της ευγνωμοσύνης που γεμίζει με νεες αισιόδοξες προοπτικές τη ζωή..!
Λοιπόν, η Μιχαέλα μου ένα πρωί, απελπισμένη πως το πανεπιστήμιο δεν προκειται να ξανανοίξει ποτέ για να της δώσουν το πτυχίο που της χρωστάνε, άρχισε να ψάχνει στο διαδύκτιο την προοπτική να μπει σε Στρατιωτικές Σχολές ξαναδίνοντας πανελήνιες..''Θα το αντέξεις να μένεις εσύ σε στρατόπεδο;'' τη ρώτησα μελετώντας μαζί της τους ανάγραφόμενους κανόνες της σχολής..''Δεν ξέρω..''μου απάντησε ''Κοίτα όμως!Ως αποφοιτος της Στρατιώτικής Σχολής, όπως λέει εδώ, μπορείς να έχεις ακόμα και το βαθμό του Ταξίαρχου ανάλογα πού θα καταταγείς, και πάντως εξασφαλισμένη εργασία και μισθό..!''Δεν έκανε τελικά κάποια κίνηση προς το να καταταγεί, ωστόσο την κουβέντα μας την κρατησα,και τη χρησιμοποίησα όταν ένα βράδυ μου έθεσε, ιδιαίτερα προβληματισμένη, τα έρωτήματά της που προανέφερε..Καμιά φορά, πρέπει να ψάχνεις τα διαμάντια στα σκουπίδια για να μπορέσεις να συνεχίσεις επιβιώνοντας να ζεις..Οπως σε μια Στρατιωτική Σχολή πρέπει να ζήσεις σα φαντάρος πρώτα για να αποφοιτήσεις αξιωματικός και να απολαύσεις τα προνόμια, ετσι και σε αυτή εδώ τη ζωή, μ όλα αυτά που εχουν προφητευθεί και θα γίνουνε, κι έχουν ήδη αρχίσει να γίνονται κι ο Θεός το επιτρέπει, ο άνθρωπος εκπαιδεύεται στρατιωτικά κατα κάποιον τρόπο, για ν ''αποφοιτήσει'' αξιωματικός στην αιωνιότητα..!Και λέω κατα κάποιον τρόπο, γιατί στην περιπτωση του Θεού τα πράγματα είναι πολύ πιο εύκολα απ ότι στη Στρατιωτική Σχολή των ανθρώπων..Ο Θεός σου δίνει, χάρισμα, τα σημάδια και τα όπλα της πορείας που σε παρασημοφορεί, σου συμπαραστέκεται, δεν σου βάζει εμπόδια αφήνοντάς σε να τα κερδίσεις μόνος, με τη δική σου αποκλειστικά δύναμη..Ο Θεός με λίγα λόγια επιτρέπει το κακό και δεν το έχει αφανίσει ακόμα, ωστε να έχει την ευκαιρία να αφήσει στον άνθρωπο περισσότερα δώρα..!Είναι αυτό που είπε κι ο Ιδιος, ''οπου το πτώμα εκεί και οι αετοί''..Ο αντίχριστος λειτουργεί παρασκηνιακα προς το παρον εξηγώντας με την αθέατη αυτή δράση του, όλη αυτή την τόσο ξαφνική και άνευ λόγου διάλυση σ όλα τα πεδία της ζωής των ανθρώπων..!Οταν δε θα χει μείνει πλέον τίποτα όρθιο, θα εμφανιστεί τάχα ως ο παγκόσμιος κυβερνήτης-''σωτήρας'' για να συμαζέψει δήθεν αυτά που ο ίδιος τώρα καταστρέφει.!Και θα μου πει κάποιος..Κι εσύ Αγελε πως είσαι τόσο σίγουρος γι αυτό, που ξέρεις ότι ο παγκόσμιος κυβερνήτης αυτός, θα είναι ο αντιχριστος και θα έχει προκαλέσει ο ίδιος την καταστροφή στο παρασκήνιο..;Είναι απλό..Απ τη μια θα μιλήσει για το θεό ανθρωπο, άνευ της Δύναμης του αληθινού Θεου εξω απ τον άνθρωπο, που θεοποιεί τον άνθρωπο κατα χάριν, κι απ την άλλη θα συναινέσει σε αυτο που τωρα γίνεται, στην καταστρατήγηση δηλαδη του πνευματος και της ελευθερίας του ανθρώπου..!Πως θα συναινέσει..;Με το να επιβάλει την ηλεκτρονική διακυβέρνηση, ακριβώς όπως την ανέφερε πριν η Μιχαέλα....Ο θεός ανθρωπος δηλαδη που ονειρεύεται, θα είναι τόσο δυνατός να αλάξει τον κόσμο, ωστε δεν θα μπορεί ούτε τον εαυτό του να συμαζέψει και θα έχει ανάγκη να δρα κατευθυνόμενος απο ένα μικροτσιπ εμφυτευμένο μες στο ίδιο του το σώμα...!!Τί να πω.....Ας επανελθω όμως στο θαύμα της ευγνωμοσύνης!Είναι στ αλήθεια ο μόνος τρόπος ν αντιληφθεί ο άνθρωπος το αληθινό μεγαλείο του και τα ολοένα αυξανόμενα δώρα του Θεού ανάμεσα στα ολοένα αυξανόμενα σκουπίδια της εποχής μας...Μπορεί ο άνθρωπος να αντισταθει με τη χαρισμένη απ το Θεό δύναμη σ αυτό το άβουλο ετεροκατευθυνόμενο ον που το συστημα του αντιχριστου επιχειρεί να τον φτιάξει..;Μπορεί να αποδείξει ότι με την ελευθερη βουλησή του μπορεί να είναι καλός και δημιουργικός και δοτικός και ευτυχισμένος και δίκαιος..;Αν πέσει στην παγίδα της απελπισίας ότι ο Θεος δεν υπάρχει γιατί αν υπήρχε δεν θα τα επετρεπε όλα αυτά, και κατα συνέπεια στη γκρίνια, την κατάθλιψη, το απελπισμένο κυνήγι της ύλης άνευ πνευματος, την αδιαφορία και την αγνωμοσύνη, ασφαλώς και δε θα μπορέσει...Τα δώρα του Θεού όμως που θα του δώσουν τη δύναμη να μπορέσει, θα είναι ακόμα και πάντα εκεί, μα ο άνθρωπος θα έχει επιλέξει να τα αφήνει θαμένα στα σκουπίδια που του πλασάρουνε, και να αδυνατεί να τα δει..!Αν όμως κλείσεις τα μάτια ηθελημένα σε αυτό που άμεσα φαίνεται και προσπαθήσεις να δεις σε αυτό που δε φαίνεται, γιατι πάντα κάποιοι φροντίζουν να το κρύβουν, ξεκινωντας μ ένα ''Θεε μου, πιστεύω ότι υπάρχεις και ότι δεν μας εγκατέλειψες,και σ ευχαριστώ απ την καρδιά μου γι αυτο'' τότε, ναι, θα δεις στην ίδια σου τη ζωή ότι γίνονται θαύματα..!
Και τελικά αυτό που κάνει όλη τη ζημιά, είναι το ολοένα αυξανόμενο και μεταδιδόμενο άγχος που προωθείται, πως κάποια στιγμη σύντομα οι ελείψεις θα μας πνίξουν...Δίχως την ευγνωμοσύνη, η οποία βεβαια πηγάζει απ την εμπιστοσύνη της ουσιαστικής πίστης, η οποία ουσιαστική πιστη με τη σειρά της, πηγάζει απ την αληθινή αγάπη για τη ζωή, την ευτυχία και τη δικαιοσύνη, ο ανθρωπος δυστυχώς επικεντρώνεται διαρκώς σ αυτά που δεν έχει ή ενδέχεται να χάσει, κι όχι σ αυτά που έχει και είχε και πριν, και μες στο περασμα του χρόνου εξακολουθεί όντως κάποια πράγματα να τα έχει..!Γενικά αν βλέπεις το ποτήρι μισοάδειο, θα λειτουργείς με άδεια ψυχή στη ζωή..Αν όμως το βλέπεις μισογεμάτο θα λειτουργείς με γεμάτη ψυχή που θα γεμίζει διαρκως απ την ανατροφοδοτούμενη απ τη δική σου ευγνωμοσύνη,ανεξάντλητη δωρεά του Θεού..!
Και υπάρχουν όντως κάποιες καταστάσεις στη ζωή, για τις οποίες πάντα αξίζει να είμαστε ευγνώμονες, γιατι είναι δώρα Θεού που όποια κρίση κι όποια έλειψη κι αν προκαλέσουνε τα άνομα συστηματα, δε θα μπορέσουνε να μας τις πάρουν...!Η πιο βαθιά και δυνατή κι αληθινή στη μεταξύ μας σύνδεση ως πλάσματα του Θεού αγαπημένα, μπορώ να πω οτι είναι ο έρωτας...Ο αληθινός, δυνατός, γεμάτος αγάπη που αγγίζει μέσα απο το χρόνο την αιωνιότητα Ερωτας...Μιχαέλα μου, να ξέρεις πάντα και να θυμάσαι ότι σ αγαπω, κι ότι κι αν ερθει , ότι κι αν γίνει, μαζι θα τ αντιμετωπίσουμε και θα το νικήσουμε..!Γιατί ναι, όταν τις νύχτες κρατάς αυτή που αγαπάς στην αγκαλιά σου, κι οι λέξεις πλέκουνε ενα υφαντό μ αστέρια, γύρω μονάχα απο τη λέξη σ αγαπω, ο φόβος η οργή κι απελπισία χάνουνε αληθινά μεγάλη δύναμη....Το μόνο που αξίζει αληθινά να πεις, με το σιγανό ψιθυρο των παλμών της καρδιάς σου, είναι ένα απέραντο ευχαριστώ....Ευχαριστώ αληθινά το Θεό για τα δώρα του τ ανεπηρέαστα απο τον πόλεμο, που ενδυναμώνουν την ψυχή μέσα στη μάχη...!
Ευχαριστώ εσένα που στέκεσαι δίπλα μου, αγαπημένε, και μου χαρίζεις ότι πολυτιμότερο έχεις..Την άυλη δόξα της αγάπης σου που δίνει ζωή και ευτυχία στην ύλη σου που με αγκαλιάζει.....στην δική μου ύλη και στο δικό μου πνευμα, που με την ιδια δύναμη, σε δέχεται και σε αγαπά.....Ευχαριστώ το Θεό για εσένα.....Δεν υπάρχει ομορφότερο..!!Κι αληθινά καμία κρίση, καμία έλειψη, κανένα δόλιο σύστημα δε δύναται να καταργησει την αληθινή αγάπη, τον αληθινό έρωτα, γιατί υπάρχει μέσα μας, κι είναι κομμάτι της καρδιάς και της ψυχής μας...!!Οντως η πιο βαθιά, αληθινή και δυνατή διάσταση, της μεταξύ μας,ως πλασματα του Θεου αγαπημένα, σύνδεσης....!!
Αντίστοιχη σύνδεση αγάπης, πίστης, δύναμης κι ευγνωμοσύνης,ως αιτία κι αποτέλεσμα της σύνδεσής μας, με τον ίδιο το Θεό, η προσευχή...
Μεγάλο θέμα ετσι..;
Μεγάλο θέμα..Εχει ουσία που αξίζει και πρέπει ν αναλυθεί...!
Οπότε...θα επανελθουμε σε επόμενη πτήση....!Ευχαριστούμε όμως γι απόψε το Θεό..!
Ευχαριστούμε για όλα...!
''THE WIND BENITH MY WINGS..''Ενα τραγούδι αγαπημένο για μια όμορφη προσγείωση, με εφόδια, ελπίζουμε, για την υπόλοιπη πορεία εδάφους...!'' Ο Ανεμος που ανακινεί τα Φτερά μου''....Γιατί αυτό ακριβώς είναι το θαύμα της ευγνωμοσύνης...!(προσεξε το στιχο..!)
Αγγελος & Μιχαέλα
Πέμπτη 14 Νοεμβρίου 2013
ΠΕΣ ΤΟ Μ ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ..!
Απο μικρό κι απο τρελό μαθαίνεις την αλήθεια λένε..!
Κι αληθινά, ο μόνος τρόπος για να μη μαγευτείς απο την πρόσκαιρη εντέλει, δύναμη του σατανά, είναι να είσαι ήδη μαγεμένος απο την αιώνια δύναμη και τα σπαθιά των αγγέλων..!
Και να γνωρίζεις πότε που και πώς να χειριστεις αυτή τη δύναμη..
Η πρωην μαγεμένη απο το κακό πριγκίπισσα, λες, αξίζει τη συγχώρεση που ζητάει..;
Συγχωρητηκή και τιμωρητική δικαιοσύνη..Θέλει συζήτηση...!
Προς το παρόν παραθέτουμε τον προβληματισμό..!Και θα επανελθουμε... : )
Ναι, μας αρέσει πολύ, στον ελευθερο χρόνο μας, να βλέπουμε παιδικά παραμύθια..Και να τα σχολιάζουμε φυσικά, εμβαθύνοντας στο συχνά σπανιότατης ομορφιάς νόημά τους..!Οπως στο ακόλουθο παραμύθι, που απόφασίσαμε να το μοιραστούμε..Αν σας έχει λείψει λίγο τ όνειρο, αν θέλετε, σβήστε το φως, αφεθείτε στις εικόνες να σας ταξιδέψουν, και προβληματιστείτε ευχάριστα απολομβάνωντας τους ''Συνταξιδιώτες''..!
* * *
* * *
Μιχαέλα & Αγγελος * * * * * *
*
Κι αληθινά, ο μόνος τρόπος για να μη μαγευτείς απο την πρόσκαιρη εντέλει, δύναμη του σατανά, είναι να είσαι ήδη μαγεμένος απο την αιώνια δύναμη και τα σπαθιά των αγγέλων..!
Και να γνωρίζεις πότε που και πώς να χειριστεις αυτή τη δύναμη..
Η πρωην μαγεμένη απο το κακό πριγκίπισσα, λες, αξίζει τη συγχώρεση που ζητάει..;
Συγχωρητηκή και τιμωρητική δικαιοσύνη..Θέλει συζήτηση...!
Προς το παρόν παραθέτουμε τον προβληματισμό..!Και θα επανελθουμε... : )
* * *
Μιχαέλα & Αγγελος * * * * * *
*
Τρίτη 12 Νοεμβρίου 2013
ΜΕ ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ..!
Συνήθως μενουμε στην θεώρηση περι πνευματικής μόνο ύπαρξης των αγγέλων, στα πλαίσια της οποίας μετεφράζουμε την άυλη δόξα τους..Δηλαδή η δόξα των αγγέλων έγκειται στην απουσία της ύλης..;Κι εμείς τότε τί να κάνουμε.;Διότι αν η δόξα των αγγέλων προσδιόριζεται μόνο στην αποκλειστικά πνευματική υπαρξή τους, εμείς ,οι πνευματικώς και υλικώς υπάρχοντες ανθρωποι, δεν θα μπορούσαμε ποτέ να την προσεγγίσουμε, να βρεθούμε δηλαδή, όπως ευχόμαστε, υπο την σκέπη των πτερύγων τους..!Μα αν είναι ετσι για ποιό λόγο ο Ιησούς μιλησε για ανάσταση σωμάτων μετα θάνατον, κατα τη Δευτέρα Παρουσία και προσδιόρισε τον προορισμό των ανθρώπων της Ουράνιας Βασιλείας Του με τη φράση ''ως άγγελοι επουράνιοι''..;Και τελικά το Πνεύμα έχει κάποιο τρόπο να εκφραστεί δίχως την ύλη..;Στο ίδιο εκείνο γραφικό κι αγαπημένο εκκλησάκι του Ταξιάρχη Μιχαήλ, είχε ακουστεί καποτε σε ένα λίγο ανατρεπτικό, αλλά πολύ φιλοσοφικό κι ωραίο κύρηγμα, η εξής θεώρηση:Οι άγγελοι έχουν σώμα..Είναι υλικοί και πνευματικοί σε σχέση με το Θεό και άυλοι μόνο σε σχέση με εμάς και τη δική μας αντίληψη..!!Πραγματικά το καταχάρηκα που άκουσα κι έναν ιερέα (περιπτωση σπανια, αλλά, ευτυχώς, όχι ανύπαρκτη ) να φιλοσοφεί εμβαθύνοντας στην ουσία στο κύρηγμα, κι όχι να επαναλαμβάνει διάφορα ακατανόητα και συχνά ανύπαρκτα κλισέ, που απομακρύνουν δυστυχώς τον κόσμο απο την ουσιαστική πίστη..Θα σταθώ σ αυτό το πολύ ρεαλιστικό και φιλοσοφημένο που άκουσα, πως οι άγγελοι είναι υλικές και πνευματικές υπάρξεις σε σχέση με το Θεό και άυλες μόνο σε σχέση με εμάς..Δυστυχώς η ανθρωπότητα έχει παρανοήσει κάποιες έννοιες, προφανως εξαιτίας του φόβου που έχει να αντιληφθει την κατ εικόνα και καθ ομοίωση Θεού ύπαρξή της..Η άυλη δόξα των αγγέλων είναι ουσιαστικά η δόξα των πνευματικών αρετών..Τί είναι αυτό που προσδιορίζει έναν αληθινο πρίγκιπα, έναν αληθινό άρχοντα και ηγέτη..;Στο σχολείο μας μάθανε οτι σε κάποια συνθήκη, κάπου κάποτε, δεν θυμαμαι πια, πέρασαν χρόνια, καταργήθηκε το κριτίριο του πλούτου και της οικογενειακής καταγωγής για το διορισμό των αρχόντων, και ως κριτίριο αναμφισβήτητο τέθηκε η πνευματική ικανότητα..Δυστυχώς όμως στις μέρες μας δεν βλέπω να διατηρείται..Η ασυναίσθητη παρασκηνιακή επικράτηση του υλικού πλούτου ως κριτίριο διορισμου των αρχόντων της γης, έχει οδηγήσει σε μια ανευ προηγουμένου ταλαιπωρία της ύλης με τρεις βασικές καταστροφικές επεκτάσεις:Πρώτον την ενοχοποίηση του υλικού κόσμου ως κάτι που φταίει και πρέπει να τιμωρηθεί είτε με πλαστές οικονομικές κρίσεις, ανεργίες, πείνες, φτώχες κι όλα τα συναφή (πολιτικός κόσμος) είτε με βασανιστικές πεποιθήσεις και προσπάθειες αυτοκατάργησης (θρησκευτικός κόσμος)...Δεύτερον την εκ διαμέτρου αντίθετη και αμυντική προφανώς στάση ελευθεριότητας της ύλης, με αποτέλεσμα ο άνθρωπος να ξεφεύγει ψυχοσωματικά σε εμμονικές πράξεις καταναγκασμου και βίας..Κι εννοώ πράξεις άμμετρης ''διασκέδασης'', με αποτέλεσμα και πάλι την καταστροφη αντι την ανανέωση της ύλης, στην οποία εντέλει αποσκοπεί η διασκέδαση, όταν όμως διασκεδάζει κανείς απο αληθινή χαρά κι όχι απο άμυνα και ανάγκη να ξεχάσει ή να ξεφύγει..Εννοώ επίσης τις διαφορες μορφές βίας που αυτή η αμυντικη ελευθεριότητα επιφέρει, οι οποίες ξεκινούν απο καυγάδες ξυλοδαρμους και βιασμούς και ενίοτε φτάνουν και μέχρι το φόνο..Και τρίτον, την αδικία..Αδικία στο μοίρασμα των υλικών πόρων, με αποτέλεσμα τη δημιουργία κοινωνικών ανισοτήτων που εξοργίζουν, και ξεσπουν πάλι σε αδικία και διχόνοια..Και ερωτώ..:Μετά απ όλο αυτό το θέατρο του παραλόγου μας φταίει η ύλη ή το άρρωστο ανθρώπινο πνεύμα..;Αχ κουράστηκα να αναλύω αυτό τον κόσμο....!!Αγγελε..!Μίλα μας λίγο και για τον ομορφο κόσμο των αγγέλων, ως αντιπρόταση,τον κοσμο με τους αληθινούς πρίγκιπες, τις αληθινα ελεύθερες και φτερωτές καρδιές των ανθρώπων που μετακομίζουν ψυχικά στα σύνεφά τους..!
Εδώ είμαστε όλοι Μιχαέλα..!Λοιπόν οι άγγελοι..!Ξεκινούν απο δυο βασικές αρετές, τη Δικαιοσύνη και την Αγάπη..Σε έναν κοσμο χωρις χρήματα, ο πλούτος είναι πιο εύκολο να προσδιοριστεί στο πραγματικό πλαίσιο ύπαρξής του,στο πνεύμα, στο νου..Σε έναν κόσμο με χρήματα και εντονότερη προσήλωση στην ύλη εξαιτίας αυτών, είναι πιο δύσκολο αλλά και πιο αξιοθαύμαστο για όποιον το επιτύχει!Οπως είπες κι εσύ πριν, το πνεύμα χρειάζεται την ύλη για να εκφράζει το περιεχόμενο και την ουσία του.Το κακού περιεχομένου πνεύμα, θα εκφράζεται κακώς σε μια ύλη, με την οποία καταστρέφει, και αυτή, την ίδια την ύλη του, την καταστρέφει εντέλει, αυτοκαταστρεφόμενο..Το καλού περιεχομένου πνεύμα αντίθετα, εκφράζεται καλώς σε μια υλη με την οποία ευεργετεί, και την οποία αφθαρτοποιεί και ομορφαίνει ευεργετώντας..!Πολλές φορές οι άνθρωποι είναι οι ίδιοι τα σώματα των αγγέλων, πραγματώνοντας στην ύλη τους τις επιλογές του αγγελικού πνεύματος, μεσα απ την ηθελημενη ένωση του πνεύματος των ανθρώπων με το πνεύμα των αγγέλων..!Βέβαια και οι άγγελοι διαθέτουν υλική ύπαρξη, η οποία εχει αφθαρτοποιηθεί, εξαιτίας της μόνιμης ύπαρξής της ως εκφραστής του ηθελημένου και απολυτου καλού, του πνεύματος των αγγέλων!Κι αυτό αποδεικνύεται απο τις ανα τους αιώνες συχνές, παλαιότερες αλλά και σύγχρονες, εμφανίσεις των αγγέλων σε διάφορους ανθρώπους, με τα ματια της ψυχής τους ανοιχτά και σε 100% επιπεδο όρασης..!Αποδεικνύεται επίσης απο την αυτόβουλη , ανεξέρτητη δηλαδή απο γήινες ενέργειες, ενέργειά τους σε καταστάσεις ανάγκης προς βοήθεια των συχνά ανυποψίαστων ανθρώπων..!Βεβαια θα πει κάποιος:εγω δεν έχω δει ποτέ άγγελο δεν έχω τα ματια της ψυχής μου ανοιχτά;Υπάρχουνε δύο ενδεχόμενα:Είτε να μην έχει όντως τα μάτια της ψυχής του ανοιχτά, αν δεν έχει δει ποτέ άγγελο, ούτε μέσα απ τις ενέργειές του τις ολοφάνερες προς την ευεργεσία του ανθρώπου, είτε η δεύτερη, η πιο συνηθησμένη, να έχει τα μάτια της ψυχής του ανοιχτά αλλά να πάσχει απο τη φυσιολογική πρεσβυωπία, λόγω της φθοράς του πνεύματος της γης που μεταδίδεται και στην ύλη..!Εγώ πάντως πιστεύω ότι όλοι οι άνθρωποι, κάποια έστω στιγμή της ζωής τους, μπορεσαν να δουν λίγο παραπέρα απ αυτό που φαίνεται..Μόνο που συχνά δεν το γνωρίζουν ..!
Σ ευχαριστώ Αγγελέ μου, πραγματικά μας απογείωσες..!!Συμφωνώ και συμπληρώνω οτι οι δυο βασικές πνευματικές αρετές των αγγέλων, η Αγάπη και η Δικαιοσύνη, στις οποίες εγκειται η άυλη αγγελική δόξα, αποκτούνται απο τους αγγέλους, όπως είπες κι εσύ, με ελεύθερη βούληση και τους περιστοιχίζουν με την χαρά και το φως της πραγματικής ελευθερίας..!
Κι αυτή ακριβώς η ελευθερία είναι το στοιχείο που δημιουργεί τα φτερά των αγγέλων!Οι άγγελοι είναι αεικίνητοι επειδή είναι ελεύθεροι..Και είναι ελευθεροι, επειδή το υγιές και δικαιο πνεύμα τους μπορεί να βρίσκεται σε άμεση επαφή με το Θείο..Και να αισθάνεται ετσι άμεσα και βιωματικά, την απεριόριστη αγάπη δημιουργία και ζωή που συγκροτουν το Θεεικό κόσμο, και μπορουν να υπάρξουν μόνο μέσα σε ατμόσφαιρα απόλυτης και αληθινής δικαιοσύνης ..
Εμείς οι άνθρωποι άραγε, έχουμε φτερά..;Εχουμε πιστεύω,μονο που δεν το γνωρίζουμε..!Κι αν δεν έχουμε, μπορούμε να αποκτησουμε, ακολουθώντας τον τρόπο των αγγέλων, οπως μας περιέγραψε μόλις ο αγαπητός μου φίλος Αγγελος..Πώς όμως , αναρωτιέται κανείς, μπορει να έρθει ένας ανθρωπος σε αγγελικού τύπου άμεση επαφή με το Θεεικό Πνεύμα του απολυτου καλού, έτσι ώστε να ταυτιστεί μαζί του και να το ακολουθήσει..;Εδώ θ αναφερθώ στο τόσο γνωστό και αγνωστο ωστόσο στην ουσία, Μυστήριο της Θείας Κοινωνίας, το οποίο εγκαθιδρυσε ο ιδιος ο Χριστος..(Αν κάποιος βαρέθηκε τη μακροσκελή μας αναφορα, παρακαλώ πολύ, για το δικό του μονάχα καλό, μην το κλείσει και φύγει..!Ας σκεφτει μόνο πόσες ώρες μπορεί ν αποχαυνώνεται ο άνθρωπος μπροστα σε αρτους και θεάματα χωρίς να βαριέται, και ας δοκιμάσει να ακολουθήσει έναν διαφορετικό τρόπο διασκεδασης-ψυχαγωγίας, μαζί με τη Μιχαέλα και τον Αγγελο, δυο νέα ερωτευμένα παιδια, που προτιμπουν να περνουν το χρόνο τους πολυ πιο δημιουργικά και ζωντανα, απο την κάθε είδους αποχαυνωση..!Κι αν έχει κατι άλλο δημιουργικό να κάνει ας το κάνει, μόνο, παρακαλώ πολύ, Ανθρωποι, μην αποχαυνώνεστε, μην ακολουθειτε το σύστημα, μην τους ακουτε, λένε ψέματα..!!!)Ευχαριστω, επανερχομαι..Το Μυστήριο της Θείας Κοινωνίας λοιπόν..!Είπε ο Ιησους(στην καινή Διαθήκη παντα, το ευαγγέλιο που τραγουδάει ο παπάς, και θα πρεπε να το διαβάζουμε ζωντανα και αμεσα και να το αναλύουμε, βεβαια γνωρίζοντας περισσότερο αρχαία ελληνικα παρά..''greeklish''( ;!;) για να μη μας δουλεύουν με παραφράσεις..) ο τρώγων Μου τη Σαρκα και πίνων μου το Αίμα εν Εμοί μένει Καγω εν αυτώ..Δηλαδή, αυτός που τρώει το Σώμα μου και πινει το Αίμα μου, γίνεται ένα μαζί Μου, κατοικεί μέσα Μου κι Εγώ εκφράζομαι μέσα απ αυτόν..Ναι, ο Ιησους τα ειπε αυτα..!Ο Θεός που έγινε Ανθρωπος..!Αξιοθαύμαστο..;Τουλάχιστον..!!Οι άγγελοι μας θαυμάζουν και μας λυπούνται ταυτόχρονα, γιατί με την υπέρτατη αυτή προσέγγιση και προσφορά του Θεανθρώπου, εχουμε τη δυνατότητα να πλησιάσουμε το Θεό, ίσως ακόμα περισσότερο κι απο τους ίδιους τους αγγέλους , αλλα είμαστε μπροστά στην πηγή και αντι να πιούμε νερό, τσακωνόμαστε, για το ποιος θα κυληστει πρώτος παραδίπλα στις λάσπες...!Οταν πρωχωρώ προς το Αγιο Δισκοπότηρο για να κοινωνήσω πραγματικά αναρωτιέμαι με αγωνία, πόσοι απ όλους όσοι βρίσκονται γύρω μου συναισθάνονται πραγματικά ότι δεν παίρνουν την ευλογία του παπά ή το ''χρυσο δοντάκι'' (;!;) ή ότι άλλο φολκλορικό και πρόσκαιρο, αλλά τον ίδιο το Θεό μέσα τους..;Να λοιπόν η αποθέωση της ύλης ως εκφραστής του Πνευματος..!Η προσωποποίηση του Θεανθρώπου μέσα στον κάθε άνθρωπο.!
Οταν επομένως ο ίδιος ο Χριστός λέει ''ο τρώγων μου τη Σαρκα και πίνων μου το Αίμα'' αναφέρεται ακριβώς στην ύλη του ανθρώπου την οποία και εξυψώνει, ταυτίζοντας την με την σωματική ύλη την οποία και ο Ιδιος έλαβε, για να εκφράσει εμπρακτα το Θεεικό Πνεύμα του απόλυτου καλού..Η Θεία Κοινωνία είναι μια τόσο συμβολική όσο και πραγματική διαδικασία. Ειναι ο τρόπος να αγγίξει ο άνθρωπος την άυλη- πνευματική δόξα των αγγέλων πραγματικά, αφού διαθέτει και την ύλη ώστε να την εκφράσει..Αυλη δόξα στη θεωρία, χωρίς υλική πραγμάτωση, είναι ανευ νοήματος..!
Αρκεί να το γνωρίζει αυτό και να το συναισθάνεται..Τα πράγματα είναι απλα:Η Θεία Κοινωνία-Ενωση πνευματική και ψυχοσωματική με το Θείο Πνευμα, είναι τα φτερά που μας δίνει ο Θεός..Και αυτά τα φτερά τι να τα κάνουμε..;Τα λόγια και οι πράξεις του Ιησου, που είναι γραμμένα αυτούσια στο ευαγγέλιο της Καινής Διαθήκης, είναι το εγχειρίδιο που μας παρέδωσε για να μας μάθει να πετάμε..!Βέβαια, όπως μας μάθανε και στα παιδαγωγικά στο πανεπιστήμιο, η διδασκαλία για να είναι αποτελεσματική πρέπει να ακολουθείται απο τη μάθηση..Η καλή διδασκαλία, είναι ευθύνη του διδάσκαλου,η ανάλογη όμως καλή μάθηση, ωστε να δέσει το γλυκό, είναι ευθύνη του μαθητή αποκλειστικά..!Στην περιπτωση του Ιησου ο Διδάσκαλος επιτέλεσε το έργο του άψογα..Οι μαθητές όμως που είμαστε όλοι εμείς..;Το συναισθανομαστε καταρχην οτι είμαστε μαθητές Του..;Το ελπίζω και το προτείνω φυσικά ανεπιφύλακτα..!
Κι επίσης θα πρέπει να πούμε Μιχαέλα, επειδή εχουμε διαβάσει κι έχουμε ψαχτεί, ότι οι πρώτοι μαθητές του Ιησού,οι απόστολοι, αν και Εβραίοι, εγραψαν τα πρώτα, αυτούσια ευαγγέλια, τα οποία είναι αυτά ακριβώς που κυκλοφορούν σ όλα τα βιβλιοπωλεία μέχρι και σήμερα με το όνομα Καινή Διαθήκη, στα αρχαία ελληνικα μετά απο επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος.
Ακριβώς..Γι αυτό κι επιμένουμε στο αρχαίοελληνικό κειμενο, γιατί ειναι ότι ακριβώς εζησαν ακουσαν και είδαν οι πρώτοι μαθητές του Ιησου, οι απόστολοι τ οποίο κατεγραψαν..!Κι εμεις σ αυτό στηριζόμαστε δεν λέμε ότι μας κατέβει, μιας και εκει βρίσκεται η πηγή ενός αληθινά καλύτερου κόσμου και του Στώμεν Καλώς..!Επιπλέον έχω ν απαντησω σε μια ειρωνική ατάκα της εποχής που προωθει μια χαρα το σύστημα, το ''τόσο μεγάλος είναι ο Θεός ώστε χρειάζεται αρχαία ελληνικά για να μου μιλησει...;''με ενα ακόμα απλό παρόμοιο ερώτημα..:Τόσο σπουδαίος και σημαντικός είναι λοιπόν ο κόσμος που εγκλωβίζεσαι, του μηδενισμου του πνεύματος, της ανυπαρξίας της ψυχής, των greeklish, της ελευθεριότητας που σε σκλαβώνει, των άρτων και των θεαμάτων, που καταστρατηγεί το πνεύμα σου και την κριτική σου σκέψη, που ξεπουλά την πατρίδα σου και τη γλώσσα σου και σ αντιμετωπίζει λες κι είσαι κανένα ηλίθιο ζώο..;Ισως ο Θεός να προνόησε απο τότε για την Ελλάδα μας, που πλέον την καταντήσανε τον τελευταίο τροχό της αμάξης, αφήνοντας διαχρονικά ενα λόγο για να τη στηρίζει και να την ανυψώνει...Αντί να Τον ευχαριστούμε γι αυτό θα Του τη λέμε κι απο πάνω..;!;
Ο ανθρωπος συχνά έχει την τάση να εγκλωβίζεται στο φόβο να πετάξει, κι ύστερα ν αμύνεται καίγοντας τα ίδια του τα φτερά...Λάθος φόβος και λάθος άμυνα...Παραπέμπω στην προηγούμενη διαλόγική μας ανάρτηση του Οκτωβρίου ''ενα μικρο-μεγάλο μυστικο'' για την παραπέρα φιλοσοφική αναλυση του θέματος και του προσδιορισμου του συγκεκριμένου φόβου, καθώς και για την προτεινόμενη άμυνα..Ανάξιος να δεχτεί αυτή τη χάρη, της αγγελικής άυλης δόξας και της σκέπης- μετάδωσης των φτερών των αγγέλων μες στη δική του ζωή, είναι μονάχα όποιος πετάει αυτό το δώρο στον εγωισμό και την περιφρόνηση..Κάθε άλλος ειναι άξιος κατα χάρη Θεού κι όχι μόνο δε πρέπει να αρνηθεί το δώρο αυτό απο φόβο αναξιότητας, αλλα αντίθετα οφείλει, στον εαυτό του και στην αγάπη του Θεού να το δεχτεί και να το χρησιμοποιήσει..Οταν κάποιος αγαπημένος σου φίλος σου κάνει ένα δώρο του λες ποτέ κάτι άλλο απο ευχαριστώ..;Το δέχεσαι εστω απλα απο ευγένεια..Πόσο μάλλον όταν δωρητής είναι ο ίδιος ο Θεός και η αξία του δώρου ανεκτίμητη..!
Ευγνωμοσύνη..!Ενα άλλο μεγάλο και όμορφο θαύμα, μα θα επανερθουμε σε.. επόμενη πτήση!!Ως τότε ας ζουμε όλοι δημιουργικά με δικαιοσύνη και αγάπη..!Α, και για να έχει κάποιο νόημα το γεμισμα των υλικών καυσίμων (τροφή, ύπνος κ.λ.π ) ας μην ξεχναμε να γεμίζουμε με πνευματικά καυσιμα.. Και να τα καταναλώνουμε με το να μοιραζόμαστε με τους αγγέλους και τους συνανθρώπους μας, εποικοδομητικές, όμορφες πτήσεις..!!
Μιχαέλα & Αγγελος
Κυριακή 6 Οκτωβρίου 2013
Στάση Ζωής..!
Μιχαέλα
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



