Κυριακή, 31 Αυγούστου 2014

ΟΙ ΨΥΧΕΣ

Καλημέρα, εδω είμαστε πάλι.!Χριστός ανέστη και καλή ανάσταση θα ευχηθούμε σε όλους, γιατί αυτή η ευχή είναι πάντα επίκαιρη..Είναι η μόνη ευχή αληθινής αισιοδοξίας που μας απόμεινε με τόση αδικία κακία και σοδομισμό να επικρατεί στην επικαιρότητα αυτού του κόσμου..Κι επειδή αληθινή αισιοδοξία είναι κι η μάχη για το στώμεν καλώς, αφού ο Θεός είναι ζωή και ευτυχία μάλλον ήρθε ο καιρός στη γη να αναστοχαστούμε, τί είναι στ αλήθεια η ζωή.;
Καλημέρα κι απο μένα!Και για να απαντήσουμε στο πάντα καίριο ερώτημα σου Αγγελε θα πρέπει πρωτα να ριξουμε μια στοχαστική ματιά σε αυτό που στην εποχη μας νοηματοδοτεί τη ζωή να προσδιορίσουμε τα κακώς κείμενα και κατόπιν να αναστοχαστούμε..Ανέφερες πολυ σωστά αδικία κακία και σοδομισμο...Το ένα είναι αναποσπαστο κομμάτι του αλλου και το χειρότερο είναι πως όλα αυτά μαζί μεταμφιεσμένα συνθέτουν το παζλ που στην εποχη μας αποκαλείται ζωή..Ακούγεται τραβηγμενο.;Ας βγάλουμε λίγο το περυτιλιγμα των ''αξιων'' της σημερινής εποχής και ας δούμε τι υπάρχει απο πίσω...Οι σχέσεις των ανθρωπων.:να διαθέτουν, λέει η νέα μοδα, εναν ''ελεύθερο'' πανσεξουαλισμο ακόμα και μεταξυ φίλων του ιδίου φύλου, ετσι για τη φάση, χωρίς αγάπη και συναισθήματα, χωρίς πολύ βάθος επικοινωνίας, (παρωχημενα πραγματα τη σημερον ημερα.....) και επίσης..!Τα ψέματα επιτρέπονται, η σκληροτητα και η αδικία σε βαρος καποιου που εχει ακομα αξιες και συναισθήματα για τον αλλον επιτρέπονται, η πορνεία επιτρέπεται, η μοιχεία επιτρέπεται, (one night stand και ''απελευθερωση'' το λενε το πρωτο, ανανέωση της βαρετής σχέσης το λένε το δεύτερο.... ) και γενικώς όλα επιτρέπονται προς απολαύση της στιγμης και της σάρκας, και αποκλεισμό της αληθινής και με διάρκεια ευτυχίας, της ψυχοσωματικής και πνευματικής ύπαρξης..Αυτος είναι ο σοδομισμος ο οποίος προβάλεται διαρκως απο παντού και δυστυχώς έχει πολλά θύματα, αλλα  δεν είναι και ασχετος με όλα τα υπόλοιπα..Οτάν η ψυχοπνευματική υπόσταση του ανθρώπου εκτοπίζεται εντελως και ο άνθρωπος υπόβιβάζεται σε ένα κομμάτι κρέας στην καθημερινότητα και τις σχέσεις του με τους άλλους, κατα συνέπεια θα σκύψει το κεφάλι και στην κάθε εξουσία που ξεπουλα την πατρίδα του, που δολοφονει και βομβαρδιζει αθώους, που κλέβει και απολύει τον τίμια εργαζόμενο και σκεπτόμενο πολίτη...Δεν πειραζει μωρε, ας τους ψηφισουμε ξανά, ποιος εχει ορεξη τωρα για αγώνες δικαιοσύνης κ.λ.π.....Αστους μερικούς να σκοτώνονται....Εμάς, τη ''ζωή'' μας να μην πειραξει κανεις...το αρτος και θεάματα...Τα ενδιαφεροντα περιορίζονται στις περιστασιακές παρορμήσεις της ύλης κι όταν οι άνθρωποι που κοιμούνται ήσυχοι μες στο σοδομισμο που τους αποκοιμήσανε, πειραχτούν εντέλει απ τις αρχες και τις εξουσίες αυτου του κόσμου αλλά κι απο τον ίδιο τους το σοδομικό τρόπο ζωής, που οι ίδιοι διχως καν να τους νοιάζει επέλεξαν, θυμώνουν ξαφνικά με τους πάντες και τα παντα,και η συνήθης τελική κατάληξη..:καλα κανουμε και ζούμε όπως ζούμε, ποιός θεός που είναι ο θεός δε μας προστάτεψε άρα δεν υπαρχει...Φαύλος κύκλος...Και που καταλήγει η ζωή..;Στο θάνατο..;Η σκέτη σάρκα αδυνατεί να απαντήσει στο επίσης πάντα καίριο αυτό ερώτημα, το πνεύμα εχει εκτοπιστεί, κι εκεί ερχεται σαν κερασάκι στην τούρτα η καταθλιψη, η αντίδραση στην κατάθλιψη με μεγαλύτερη έξαρση του σοδομισμου, κι ο φαύλος κύκλος μεγαλώνει....Και το χειρότερο ειναι πως όλα αυτα κρύβονται πισω απο νέα ''εντυπωσιακά'' ονόματα κρύβοντας το ίδιο αηδιαστικό περιεχόμενο που όμως δε φάινεται, και παραπλανούν ετσι τον άνθρωπο...Ως και η κλεψιά εχει γίνει μόδα, αλλα δε λέγεται κλεψιά, λέγεται ''βαρέσαμε πιστόλα''(απράξαμε κατι σε ενα μαγαζι και φυγαμε χωρις να το πληρωσουμε)....Κι αν πεις μα αυτο είναι κλεψιά, η αντιδραση του ανθρώπινου πνεύματος υπάρχει ακόμα στη γυμνή αλήθεια, οχι δα και κλεψια, πιστόλα..!Μα το ίδιο περιεχόμενο δεν είναι πίσω κι απ τις δυο λέξεις..;...Εεε..;Εκει μπλοκάρουμε....Προσπαθεί ή δεν προσπαθεί λοιπόν η δύναμη του κακού να πλανήσει τους ανθρώπους με τις λέξεις..;Το ίδιο παραδειγμα ισχύει και με εναν ανθρωπο που έχει κάθε μέρα κι αλλον σεξουαλικό σύντροφο χωρις αγαπη και συναίσθηματα..αν του το πεις πορνεια θα σε βρίσει,όχι και πορνεία, one night stand, θα σου πει...Και θα μου πει κάποιος το σλόγκαν της εποχής, και τί σε νοιάζει εσένα τί κάνει ο άλλος στο κρεβάτι του...;Με νοιάζει απ τη στιγμή που υπάρχουν ως αποτελέσματα οι εκτρώσεις, οι οικογενειακες τραγωδίες, τα εγκληματα πάθους, οι απογοητεύσεις που οδηγούν στο οτιδήποτε, οι αυτοκτονίες, κι ειναι όλα αυτα η ψυχή που θαμένη στο βάθος βασανίζεται και φωνάζει....Και καλα αυτοι που συνειδητα εχουν αποκτηνωθει οι άλλοι τι φταίνε να παγιδεύονται σε ολη αυτη τη σοδομικη προπαγάνδα του εκτοπισμου του πνεύματος του ανθρωπισμου και της αγαπης και να αδικούνται..;Που οδηγεί επομένως όλο αυτό που στην εποχή μας λέγεται ζωή..;Στο τίποτα..Επομένως τί ειναι η ζωή.;Για ποιο λόγο ζούμε σε αυτον τον πλανητη..;
Αποδείξαμε στην πρηγούμενη αναρτηση (ο Χριστός στη ζωή μας ) πως ο Χριστος ειναι ο όντως Θεος αναστήθηκε και υπάρχει, και εξηγήσαμε για ποιο λόγο το καλο και το κακό συνυπαρχουνε σε αυτό τον κόσμο και γιατί ο Θεός δεν κάνει κάτι να εξαφανίσει αμεσα το κακό..Η ζωή αυτη ειναι ένα σχολείο, ένα εκπαιδευτικό ταξίδι..Το μέσον του ταξιδιού ειναι το θνητό σώμα και ο ταξιδιώτης- εκπαιδευόμενος η ψυχή.Σε τι εκπαιδεύεται.;Στο ελευθερα επιλεγόμενο χτίσιμο της αθάνατης προσωπικότητας της, η οποία είναι μοναδική για την κάθε ψυχή, και ελεύθερα επιλεγόμενη στο καλο ή το κακό, εφοσον η ψυχή σε αυτόν τον κόσμο εκτίθεται ισόροπα και στις δυο αυτες δυναμεις, και καλειται να επιλεξει ποια θα ακολουθησει χωρις να παραβιάζεται να ακολουθήσει κάποια απο τις δυο, το καλό ή το κακό..Κι αυτή ακριβώς η επιλογή, η οποία πραγματοποιείται στην καθημερινη ζωή και πράξη ως αποτέλεσμα της σκεψης νοηματοδοτεί το ταξίδι της εδώ ζωής..Κάποτε όμως αυτό το ταξίδι, οπως όλα τα ταξίδια, τελειώνει σε έναν προορισμό της αιωνιότητας...Ποιος όμως καθορίζει πότε θα έρθει το τέλος του ταξιδιού και ποιός θα είναι ο προορισμός του κάθε ταξιδιώτη..;Υπάρχει όντως ένας χάρος που κόβει με ένα δρεπανι τις ψυχες και στους καλους παρουσιάζεται σαν άγγελος και στους κακούς σα μια σκοτεινή τρομακτική ύπαρξη..;Η απάντηση είναι όχι, δεν υπάρχει χάρος..Μα τότε ποιός, τί συμβαίνει..;Απλα η πορεία της ζωής και της αναπτυξης..!Για να το εξηγήσω αυτό καλύτερα, θα πάω στην πιο προσιτή ανθρώπινα, αρχη της ζωής..Ενα μωρό γιενιέται..Είναι ποτέ δυνατόν να μείνει για παντα μωρό.;Οχι, θα μεγαλωσει...Και το σώμα αλλά και το πνέύμα του, αναπτύσονται απο τη βρεφική στην παιδική ηλικία, επειτα στην εφηβεία και την ενηλικίωση...΄Καθώς όμως αναπτύσονται το σώμα και το πνέυμα αναπτυσεται και η ψυχή και δομεί την προσωπικότητα της αναλόγως προς τις ερμηνειες και τις αντιδράσεις του αναπτυσόμενου πνεύματος στα διάφορα ερεθίσματα..Στην ποικιλία των ερεθισμάτων κατα τη διαρκεια μιας επίγειας ζωής βρίσκονται ισσόροπες οι δυνάμεις του καλού και του κακού..Στις τελικές ερμηνείες και αντιδράσεις του πνεύματος βρίσκεται η ελεύθερη επιλογή της ψυχής στην επιλογή ή την απόριψη των εκάστοτε ερεθισμάτων..Και με τον ίδιο τροπο που το σώμα αναπτύσεται αναπτύσεται και η ψυχή..Η διαφορα ειναι οτι τα ορια των σωματικών σταδίων αναπτυξης καθορίζονται απο το χρόνο..Τα ορια των ψυχικών σταδίων αναπτυξης απο την ελευθερη επιλογή του ανθρώπου στον καθορισμο του πνευματικού του δυναμικού...Το πνεύμα δηλαδή μπορεί απο καθαρή επιλογή να αλάξει, να ωριμάσει, να ανυψωθεί και απο καθαρή επιλογη επισης μπορει να εκπέσει ή να αυτοεκτοπιστει...Κι ενω το σώμα χρειάζεται μήνες και χρόνια για να αλάξει κατ επιλογή σε παχύτερο ή λεπτότερο, το πνευμα μπορεί σε μια στιγμη να παχυνθεί (να εκτοπιστεί δηλαδη, να μην ερμηνευει, να μην αντιδρα, να μην αξιολογεί ) και σε μια στιγμη επισης να λεπτύνει και να προσδιορισει με ελευθερία επιλογης ακριβεια και σιγουριά την ύπαρξη του και τη θέση του..Την αναπτυξη ωστόσο και την ολοκλήρωση της ψυχικής προσωπικότητας δεν την καθοριζει η αργή και καθορισμένη απο το χρονο ανάπτυξη του σώματος αλλα η εν δυνάμει και αστραπιαία, και καθορισμένη απο την επιλογή ανάπτυξη του πνεύματος..Η ενηλικίωση του σώματος σημαίνει και τη σταθεροποίηση των χαρακτηριστικών του, αφού ακόμα και τα τρεπτά χαρκτηριστικα όπως το βάρος, μετά απο μια ηλικία πολύ δύσκολα αλάζουν..Το ίδιο ισχύει και με την ενηλικίωση της ψυχής , η οποία σηματοδοτεί την σταθεροποίηση των χαρακτηριστικών της στο καλο ή στο κακο και όπως ανέλυσα παραπάνω, δεν ακολουθεί απαραίτητα την ίδια χρονική πορεία ανάπτυξης με το σώμα..Η ενηλικίωση της ψυχής σηματοδοτεί και το τέλος του εκπαιδευτικού ταξιδιού αυτής της ζωής, και τη μεταβαση της ψυχής στον ελεύθερα επιλεγόμενο κόσμο της, αυτό που λέμε παράδεισος ή κόλαση και είναι ο προορισμος που η ίδια η ψυχή εχει επιλέξει ανάλογα με τη δύναμη του καλου ή του κακού επάνω στην οποία έχει δομήσει την προσωπικότητα της...Ακριβως όπως ο ενήλικος άνθρωπος φεύγει απο το καθοδηγητικό και προστατευόμενο περιβαλλον οπου ζούσε με τις εππιροές των αλλων ενηλίκων, και φτιάχνει πλέον μόνος του, με οτι απεριψε ο ίδιος κι ότι κράτησε και εξέλιξε το δικό του περιβάλον, γινόμενος κύριος του εαυτού του..Η ενηλικίωση της ψυχής πραγματώνεται όταν ο ανθρωπος, εχει ηδη πάρει την απόφαση του στο αν θα ανήκει στη δύναμη του καλού ή στη δύναμη του κακού, και δομεί συνειδητά επάνω στην εκαστοτε επιλεγμένη δύναμη, τα έργα του και τη ζωή του..Το πότε ακριβώς ενηλικιώνεται η ψυχη και ολοκληρώνεται η αθάνατη προσωπικότητα της ο ανθρωπος συνήθως δεν μπορει να το γνωρίζει καθαρά εξαιτίας των περιορισμένων ορίων της σφαιρικής, συμπαντικής  ανατιληψης σε αυτη τη ζωη η οποία περιορίζεται απο το θνητο σωμα, το μέσον του ταξιδιού..Το γνωριζει όμως η ιδια η ζωή, ο Θεος με αλλα λόγια και η πορεία του ταξιδιου αυτόματα ολοκληρώνεται..Οπως ακριβως η πεταλούδα μένει για κάποιο διάστημα σαν κάμπια μέσα στο κουκούλι μεταφέροντας σε όλο αυτο το διάστημα υγρό απο το σώμα της στα φτερα της..Οταν τα φτερά της φτάσουν στο επυθημητο μεγεθος και βάρος ωστε να μπορει να πεταξει, το κουκούλι ανοίγει απο μόνο του, και η πεταλούδα ενστικτωδως, απο μονη της βγαίνει απο το κουκούλι και πετάει...Το ίδιο και η ψυχη, δεν χρειάζεται πλέον το φθαρτο της σώμα όταν τα ''φτερά'' της εχουν μεγαλωσει, η αναπτυξη της εχει ολοκληρωθει κι ετσι απο μόνη της, σαν απλη συνέχεια της ζωης, βγαίνει απο το σώμα κι ακολουθεί το πεταγμά της..
Αγγελε θα το ξαναπώ, μας ταξιδεύεις σε υπέροχους συμπαντικούς κοσμους αλήθειας και αισιοδοξίας, ακόμη και σχετικά μετα πιο απαισιοδοξα πραγματα, και αυτός είναι ένας λόγος που σε υπεραγαπάω..! :)Να συμπληρωσω λοιπόν με την ανωτέρω ευχή σου για καλή ανάσταση...Αφού η ψυχή ενηλικιωθεί, ολοκληρωθεί κι ακολουθήσει, όπως πολύ ωραία είπες, το πέταγμα της στον αιώνιο προορισμό τί θα γίνει μετα με τη σωματική ύπαρξη του ανθρώπου..;Θα παραμείνει άυλος..;Ψυχη..;Τί εννοείς καλή ανάσταση..;
Μιχαέλα μου, όπως είχαμε πει και σε προηγούμενη ανάρτηση ένα πνευμα δίχως ύλη είναι ένα πνεύμα αδύναμο να εκφραστεί...Οι ψυχές όπως και οι άγγελοι έχουν σώμα, υλική ύπαρξη δηλαδή η οποία είναι εκτός των ορίων άμεσης αντίληψης των θνητών σωμάτων..Ο Χριστός μίλησε για ανάσταση νεκρών κατα τη Δευτέρα Παρουσία..Το θνητό σώμα που εγκατελείπει η ψυχή θα αναστηθεί τότε αφθαρτο, ταυτιζόμενο με το αγγελικό σώμα της ψυχής εφόσον τα βασίλεια του καλού και του κακού θα διαχωριστούν και ο θάνατος του σώματος δε θα μπορει να υφίσταται πλέον για τις ψυχές που έχουν ελεύθερα επιλέξει το Βασίλειο του Θεού..Η κρίση του Θεού θα είναι απλά η φανέρωση των έργων και των επιλογών της κάθε ψυχής η οποία θα στοιχειοθετεί και τον κόσμο που η κάθε ψυχή επιλέγει να ανήκει..Μα όπως είπες κι εσύ προηγουμένως το κακό εχει περάσει στη γη σαν μόδα κρύβοντας το περιεχόμενο του πίσω απο λέξεις- περυτιλίγματα παραπλάνησης κι εντυπωσιασμου....Ποιος τελικα ανθρωπος επιλεγει τη γυμνή αλήθεια του κακού..;Ερωτημα που επιδέχεται προσωπικών απαντήσεων...Εγω απο πλευράς μου μπορώ απλα να ευχηθω καλή ανάσταση...Απο αυτή εδω αρχικά τη ζωη καλή ανασταση, με την καλη αποφαση της ψυχης, στην οποια μπορουμε και θελουμε να βοηθησουμε οχι όμως να παραβιάσουμε και να απαιτήσουμε...Οπως εχουμε ξαναπεί υπαρξη είναι μόνο η ελευθερη ύπαρξη κι η ελευθερία εγκειται στην επιλογή..Και ο Θεος μας θέλει υπάρξεις..Οχι άβουλα εξαρτήματα, ούτε καν της δικης του ύπαρξης..!
Αλωστε και οι άγγελοι πέρασαν το δικό τους εκπαιδευτικό ταξίδι για να επιλεξουν την αθάνατη ύπαρξη στο καλό, και στο δικό μας ταξίδι είναι συνοδοιπόροι και βοηθοί..Ο ρόλος των αγγέλων στη μετάβαση της ψυχής είναι η συνοδεία και η καθοδήγηση της στον αιώνιο προορισμό της επιλογης της, ετσι δεν είναι Αγγελε..;
Ακριβως έτσι Μιχαέλα μου γιατί δεν υπάρχει θάνατος μόνο ταξίδι..Ταξίδι στον προορισμό...Ας αφήσουμε λοιπόν τις δυσάρεστες παρερμηνείες της ζωής και ας ακολουθήσει επιτέλους η ψυχή, που είναι ένας μικρός εκκολαπτόμενος αγγελος, απο αυτη εδω τη ζωή το πέταγμα της
Γιατί όταν κοιτάς απο ψηλά...ο κόσμος μοιάζει πάντα αλοιώτικος...!Πιο μικρος και μαζί πιο μεγάλος....Τα ξαναλεμε σε.. επομενη  πτήση..! : )



 
 Μιχαέλα & Αγγελος

Τρίτη, 8 Απριλίου 2014

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ... !




Πραγματικά είναι τόσο απλό..Γιατί να είναι τόσο δύσκολο..?Ενα απλό καθημερινό παράδειγμα εφαρμογής του στώμεν καλώς στη ζωή μας, στην ανθρώπινη καθημερινότητα..Οι άνθρωποι συνήθως βλάπτουν τους άλλους όταν έχουν βλαφτεί απο αυτούς ως μια διαδικασία ''λύτρωσης'' και κοινωνικής μιμησης..Οτι παίρνουν δίνουν..Συνηθως..Αυτό είναι το ανθρώπινο..Ξεκινώντας λοιπόν απο αυτό, γιατί να μη γίνει ο καθένας ο αρχικός κρίκος μιας αλυσίδας καλών πράξεων, μεταδίδοντας το και στον αλλον..;Και ο καθένας στον πλησίον του, στο διπλανο του απλά να το μεταδώσει, προκύπτει αυτό το υπεροχο αποτέλεσμα που βλέπουμε στο ανωτέρω βίντεο...
Αλλά το ερώτημα είναι, μπορεί ο καθένας να γίνει ο αρχικός κρίκος αυτης της αλυσίδας..;Συχνα οι άνθρωποι, και ιδιαίτερα στην εποχη μας βιώνουν μια κατάσταση ''ο σώζων εαυτόν σωθήτω''....Πονούν για όλα όσα θα έπρεπε να υπήρχανε στη ζωή τους και τους στερούν οι συνθήκες της οικονομικής κρίσης, της ανεργίας, της υπαρξιακής απομώνοσης...Μήπως η αρχη μιας ακόμα αλυσίδας καλων πράξεων θα ήταν και η λύτρωση η πραγματική απο το τέλμα..;Καλά ολα αυτά, θα πει κάποιος, αλλά και τί θα αλάξει..;Και εμένα ποιος με νοιάστηκε, για να νοιαστω κι εγω τον άλλον...;Τα εχω ακούσει δυστυχώς κι εχω δυσκολευτεί πολύ στο παρελθόν να δώσω μια πειστική απάντηση...Ενα νόημα αναλοίωτο και διαχρονικό στη μαχη της ζωής του ανθρώπου..Μια σίγουρη ελπίδα για τη νίκη..
Η απάντηση όμως υπάρχει και ξεκινα απο ένα καλό και ταυτόχρονα συγκλονιστικό νέο, που μεταδίδεται κάθε χρόνο τέτοια εποχη, αλλα δυστυχώς δεν γίνεται κατανοητό όσο θα έπρεπε...Λοιπόν, η αλήθεια είναι ότι κάθε άνθρωπος, μηδενός εξαιρουμένου, έχει υπάρξει στη θέση του παιδιού με το πατίνι στο βίντεο..Εχει δεχτεί την αγαθοεργία του Πρώτου, που ξεκινά πρώτος για όλους την αλυσίδα των καλών πράξεων..Και αναφέρομαι στον Ιησού..Το Χριστό που δεν είναι θρησκεία (αναζήτηση του ανθρώπου προς το Θεό) αλλά αποκάλυψη, (του ίδιου του Θεού προς τον άνθρωπο..) Πραγματικά δεν υπαρχει άνθρωπος που δεν έχει πονέσει σε αυτή τη ζωή..Ο Χριστός όμως πόνεσε για τον καθένα που πονάει κι αδικείται, όταν πέθανε εκούσια επανω στο σταυρό...Όλα ξεκίνησαν όταν το κακό εμφάνησε την ύπαρξη του στον τέλειο κόσμο του Θεού, με την πτώση ενός Αρχαγγελου κι οτι αυτό επέφερε ως συνέπεια, συμπεριλαμβανομένων και των πτώσεων των ανθρώπων, του πόνου και της προσβολής που ο καθένας κάποια στιγμη στη ζωή του αντιμετωπίζει και καλείται να επιλέξει, αν θα συνταχθει με αυτο και θα το αποδεχτει, ή αν θα παλέψει να το καταργησει απο μέσα του..Και δεν αναφερομαι στη μοιρολατρική αντιληψη του τύπου ο σατανας φταιει για όλα, και η Ευα που εφαγε το μήλο, αλλα στην εμφάνιση της ύπαρξης του κακού μεσα σε καθε ψυχη, σαν το ζιζάνιο που φυτρώνει ανάμεσα στο λουλούδι...Η παραβολή αλωστε της Ευας και του μήλου, αυτο υποδηλωνει, κι οχι ότι καποια ανωτερη δυναμη αποφασίζει και διαταζει για μας, χωρις καν να μας ρωτησει...Το ''μήλο'', το ζιζάνιο του κακού υπάρχει μέσα στην κάθε ανθρώπινη ψυχή, αλλά είναι αποκλειστική επιλογή του ανθρώπου αν θα το καλιεργησει, ή αν θα το καταστρέψει...Κι αυτή είναι η μάχη του στώμεν καλως που νοηματοδοτει τη ζωή επάνω στη γη..Αλλα πως να το καταστρεψει κάποιος αυτο το  ζιζάνιο..; Και αν το καταστρεψει ΄τι θα κερδίσει..;Υπάρχει όντως η νίκη του καλού και ο αναλοίωτος και τέλειος θεεικός κόσμος.;Σε αυτά τα ερωτήματα ακριβώς δίνει απάντηση όλο αυτό που γιορτάζουμε το Πασχα..Η σταυρωση η ταφη και η ανασταση του Χριστου...Η υπαρξη του κακού καταρχην δεν είναι κάτι που δημιούργησε ο Θεος καταλαθος ή εξεπιτηδες ωστε να κανει κάτι για να το καταστρεψει αμεσα..Το κακο υπήρξε αυθύπαρκτο μέσα στο σύμπαν ως μια καρκινική διασταση της ελευθερίας του πνέυματος που ο Θεος χάρισε στα λογικά πλάσματα του...Αν ο Θεός το έκοβε και το πετούσε κατευθείαν, καταργώντας ετσι την πλήρη ελευθερία της βούλησης μες την οποία δημιούργησε τα λογικά πλάσματά του,(ανθρώπους και αγγέλους ) το κακό θα ξαναφύτρωνε αλλού, δυνατότερο και πιο καταστροφικο..Επειδή απλα ύπαρξη χωρίς απόλυτη ελεύθερία επιλογών δεν ειναι ύπαρξη, είναι εξάρτημα καποιας αλλης ύπαρξης που αποφασίζει γι αυτήν...Ωστόσο, θα αναρωτηθει κάποιος, οι υπαρξεις που δεν επιλέγουν το κακό, τι φταίνε να την πληρώνουνε..;Κι εδω επικεντρώνομαι στην απάντηση που δίνει ο σταυρός και η ανάσταση του Χριστου...Ολος αυτος ο φριχτός πόνος που εζησε, ο ψυχικός πόνος Του, κατα τη διάρκεια της επίγειας ζωής Του, μέσα στην αχαριστία πολών ανθρώπων που δεν ήθελαν να αναγνωρισουν τις αγαθοεργίες Του, και Του απαντούσαν πετώντας Του πέτρες, και η κορύφωση του πόνου Του στο σταυρό, ήταν είναι και θα είναι ακριβως η προστασία και η λύτρωση όλων αυτων που άδικούνται και την πληρώνουνε για τις επιλογές του κακου κάποιων άλλων...Ηξερε πως ο κόσμος δε θ αλαξει ως δια μαγείας, ήξερε πως η μάχη θα συνεχιστει, προφητευσε ο Ιδιος και εκλαψε, τις καταστροφες που θα συνεβεναν μετά απο Εκείνον και όντως συνέβησαν, τα βάσανα των Εβραιων, τους πολέμους, τις καταστροφες της φυσης, το λάθος χειρισμό της γνώσης, την απομώνωση, και την αγάπη που θα ψυχραίνοταν μεταξυ των ανθρώπων...Γιατί λοιπόν ενω τα ηξερε, να ερθει στη γη, να δεχτεί σταυρικό θάνατο, και μετά απο τρεις μέρες ταφής να αναστηθει..;Μέσα σε όλο τον πόνο που βίωσε καθ όλη τη διαρκεια της ζωης του στη γη, εκλεισε, αγκάλιασε όλον τον ανθρώπινο πόνο απο κάθε διάσταση του χωροχρόνου της γης...Ολους τους ανθρωπους, ανεξαρτητως φυλής χρωματος θρησκείας και πολιτισμου, που πονούν και αδικούνται προσπαθώντας να καταστρεψουν το ζιζανιο του κακου, απο αυτους που προσπαθουν να το καλιεργήσουν... Ολον αυτον τον πόνο λοιπον που αγκάλιασε, τον έθαψε μαζί με το ζιζάνιο του κακού στον τριήμερο θάνατό του, και τελικά χάρισε τη νίκη στον ανθρωπο ανασταίνοντας τον αλώβητο στην αθάνατη ζωή...Κι επειδη θα ήταν πολύ καλο για να ειναι πιστευτό αυτό το τελευταίο, δίνει ως αδιαμφησβήτητο σημάδι τη δική του ανάσταση, με την οποία χαριζει σε κάθε ανθρωπο που αδικείται και βασανίζεται τη νικη, την καταστροφη του ζιζανιου και την υπέρβαση του πόνου..!Δηλαδή ουσιαστικά, καθε άνθρωπος που πολεμα με το κακο και την αδικία, σε καθε διάσταση του χωροχρόνου της γης, έχει ήδη τη νίκη δική του, στη στιγμη της αναστασης του Χριστου, η οποία είναι μια στιγμη που υπάρχει για να υπερκαλυπτει όλον το χρονο, ένα σημείο που υπάρχει για να υπερκαλυπτει κάθε γωνια και κάθε μέρος της γης...Και αν καποιος δεν πιστευει οτι ο Χριστος αναστηθηκε, τον συμβουλεύω να ρίξει μια λογική κριτικη ματια, χωρις καμια φυσικά θρησκευτική μισαλοδοξια, μια ανθρωπινης λογικής εξεταστική ματια σε αυτο που συμβαίνει με το Αγιο Φως κάθε Πασχα...Ο τάφος του Χριστου μέσα απο τον οποίο αναβει η φλόγα, είναι στο Ισραηλ, καθότι ο Χριστος ως άνθρωπος γενήθηκε Εβραίος..Οι Εβραίοι σήμερα δεν πιστεύουνε στη θεεική φύση του Χριστου (επίσημα τουλαχιστον) και εκπροσωποι αυτού του επίσημου συστήματος της εβραικής θρησκειας είναι αυτοι οι οποίοι πραγματοποιούν σωματικό έλεγχο στον ιερέα που μπαίνει στον Αγιο Τάφο, ακριβως για να αποκλείσουν το ενδεχόμενο να ανάβει ο ίδιος το κερί με κρυμενα σπιρτα ή αναπτηρα...Ενδεχόμενο συνωμοσίας κι απάτης επομένως μάλλον απιθανο..!
Ακριβως λοιπόν για όλα αυτά τα όμορφα κι αληθινά που είπες Αγγελε, ο Χριστος είναι μέσα μας, μέσα στον κάθε άνθρωπο μαχητή- υποστηρικτη του δικαίου και του καλου..!Και εδω ακριβως βρισκεται και η απαντηση στο ερωτημα, γιατι το Αγιο Φως ανάβει μόνο στον εκπρόσωπο των ορθοδόξων...Γενικά όλες οι θρησκείες τα χουνε κάνει θάλασσα όταν μπλεκουν την αληθεια και την αποκάλυψη με τους ανθρώπινους τύπους και τη μισαλοδοξια, αλλα η ορθοδοξια τουλαχιστον στη λειτουργικη της ζωη εχει κρατησει την μεγαλύτερη και πιο συγκλονιστική πρόσκληση αγάπης του Ιδιου του Χριστου, την ενωση του Μυστικου Δείπνου με την Μεταληψη, την κοινωνία στο Σώμα και το Αίμα του...!Ακριβώς επέιδη με τη σταύρωση και την ανάστασή Του, αγκάλιασε όλο τον ανθρώπινο πόνο και νίκησε το κακό σε καθε διασταση του χωροχρόνου, πριν τη θυσία του αυτη μας καλεσε να ενωθούμε μαζι Του, να μεταλαβουμε το Σώμα και το Αίμα Του, τη στιγμη που ο Ιδιος δημιουργησε το Μυστήριο αυτο στο Μυστικό Δείπνο και είπε αυτό να κάνουμε στην αναμνησή του, ωστε να είμαστε ένα μαζι του και να κερδίσουμε μαζί Του τη μάχη...Τη μάχη την οποία Εκείνος έδωσε πρώτος για όλους μας...!Περα λοιπόν απο τον όποιο σφετερισμο και την οποια διαστρεβλωση των διαφορων γερονταδων στις αληθειες του Χριστού, μια αληθεια παραμένει αναλοίωτη..Το ότι κάθε Ανθρωπος με Α κεφαλαιο, ότι κι αν πιστευει, οτι κι αν εχει κάνει στη ζωη του ψάχνωντας με καθαρη καρδια το αληθινο το σωστο και το δίκαιο, μπορει να παει σε μια εκκλησία απλα να μιλησει με το Χριστο και φευγωντας να Τον πάρει μαζι του με τη Θεία Κοινωνια...Αν εκείνος δε δωσει καμια σημασια στη διαστρεβλωση και το σφετερισμο του Μυστηριου της Θείας Κοινωνίας που επιχειρουν οι διάφοροι παπάδες, κλείνοντάς το σε διάφορα ανούσια πρέπει μισαλοδοξίας και τυπολατρείας, ούτε αυτοι θα του δώσουν καμια σημασία και ο ανθρωπος μπορεί να γίνει ανενόχλητος κοινωνός του Μυστικού Δείπνου, και της αυτούσιας Αληθειας του Χριστου..!Αλωστε κι ο Χριστος εδρασε μεσα στις συναγωγες που το επισημο ιερατειο και πάλι τον αρνήθηκε, αλλα Αυτος στάθηκε δυνατος ανάμεσα τους και νικησε..!Εκει που οι φαρισαιοι, το επισημο ιερατειο της εποχης, εκαναν τα δικα τους κι φοβιζαν κι εδιωχναν οπως παντα τον κοσμο, εκει στον ιδιο χωρο, κι ο Ιησους θαυματουργουσε, θεραπευε, παρηγορουσε, φωτιζε με την Αληθεια του Θεου τους ανθρωπους που αψηφωντας το επισημο συστημα πηγαιναν κοντα Του..Το ιδιο παιζει και σημερα με την ορθοδοξια και το Αγιο Φως που ειναι βασικα η διαχρονικη αποδειξη πως η εκ νεκρων ανασταση του Ιησου, ναι, ειναι αληθεια, συνεβη..!Και δεν ειναι μαγκια του, οπως λενε κάποιοι, αλλα μαγκια μας αν θελουνε, γιατι εμας αφορα..!
Και χαίρομαι πραγματικά όταν βλέπω το Πασχα τις εκκλησιες να γεμιζουν απο καθε λογης κοσμο, γιατι ειναι κι αυτο μια αποδειξη πως ολο αυτο οντως υπαρχει, και καπου μιλα μες στην ψυχη του κάθε ανθρωπου, ετσι οπως πρεπει πραγματικά να μιλησει..! 
Ας το κρατησουμε λοιπον κι ας συνειδητοποιησουμε οτι ο Χριστος ειναι για ολους, πρωτα και πανω απ ολα αγαπη..!Εμπρακτη κι αληθινη, που δινεται και μεταδιδεται σαν την αρχη μιας αλυσιδας καλων πράξεων..!Για κάθε ανθρωπο σε κάθε τομέα πραγματικά της ζωής του..!
 



Αγγελος & Μιχαέλα

Δευτέρα, 3 Μαρτίου 2014

ΑΠΟΚΡΙΕΣ-ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΣΧΑ=ΠΕΡΑΣΜΑ....

 ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ ΠΕΡΑΣΜΑ..;ΑΠΟ ΤΙ ΣΕ ΤΙ...

Γειά σας, τι κανετε..;Ελπιζουμε καλά...Πετάξατε σημερα χαρταετό..;Αν ναι γιατι τον πεταξατε..;Εμεις πινουμε καφε πλαι σε ενα βροχερο παραθυρο, απολαμβάνοντας τη θαλπωρη της καταιγιδας....Συζητουσαμε πριν για το νοημα των αποκριων, και αποφασισαμε να το μοιραστουμε μαζι σας...! 

Ελεγα στον Αγγελο πως αν ειχε ηλιο σημερα, θα ηθελα πολυ να κατεβαιναμε στη θαλασσα να πετουσαμε κι εμεις χαρταετο, ως μια συμβολικη προσευχη...Ενα σταλσιμο των ευχαριστιων μας και των ονειρων μας στον ουρανο, δηλαδη καπου μες στους εκατομυρια πλανητες του συμπαντος, εκει που μενει πλεον ο αναστημενος Ιησους και οι αγγελοι, και καθε μερα και στιγμη πηγαινοερχονται στις ζωες των αληθινων προσκυνητων εν πνευματι και αληθεια....

Κι αυτό, το διαρκες συμπαντικο πηγαινελα, είναι η αληθινη ευτυχια....Η ευτυχια που διαρκει και εκδηλωνεται καθε στιγμη, και δεν εχει αναγκη καρναβαλικες εκδηλωσεις και ανεξελεγκτα ξεφαντωματα απ τα οποια ξυπνας με εναν φριχτο πονοκεφαλο κι ισως κι εναν αγνωστο να κοιμαται στο πλαι σου.....Γιατι ομως ενω οι αποκριες ειναι η προετοιμασια για το Πασχα, ο κοσμος ξεσπαει ετσι, λες και την αλλη μερα θα σκλαβωθει..;Γιατι οολοι, πιστοι και απιστοι γιορταζουνε τις αποκριες και το πασχα χωρις να τους νοιαζει καν συχνα, τί ακριβως γιορταζουνε..;

Πιστευω πως αυτο ακριβως εκφραζει την απολυτη αναγκη του ανθρωπου για ευτυχια....Χαρα, κεφι, ξεφαντωμα...Διψα για ευτυχια..!Διψα γι αυτο που επισης πιστοι και απιστοι αποκαλουν Παραδεισο, και το προσδιοριζουν σαν την απολυτοτητα της ευτυχιας, της ζωης της δημιουργικοτητας..!Δεν τους νοιαζει το πώς, ουτε το που και το γιατί, κι ετσι συχνα ο παραδεισος μετατρεπεται σε κολαση απο τα επακουλαθα του αμετρου, διψασμενου ξεφαντωματος χωρις  νοημα και λογικη....Δε φταινε ομως αυτοι που δεν τους νοιαζει....Γιατι καθε ανθρωπος νοιαστηκε καποια στιγμη στη ζωη του, να προσδιορισει και νοηματικα αυτον τον πολυποθητο παραδεισο του...Οταν φτανει να μη νοιαζεται, σημαινει οτι η αναζητηση του αυτη οταν νοιαζοτανε, τον οδηγησε σε μπελαδες και αδιεξοδα.....

Αυτο ακριβως δηλαδη που εχει αναλαβει να κανει το επισημο συστημα της εκκλησιας, οδηγωντας (εσκεμενα...; )τους ανθρωπους στην αδιαφορια, και το διψασμενο αμμετρο ξεσπασμα της αναγκης τους για ευτυχια.....Οταν ο ανθρωπος ρωταει, ενδιαφερεται διψαει να μαθει, κι οι διαφοροι γεροντες τον φορτωνουν με ενοχες τον λοβοτομουν και του λενε εν ολιγοις πως η εν Χριστω ζωη ειναι κατι που δεν εναι καν ζωη αλλα δεν πειραζει, εσυ θα κανεις αγωνα...!Και μεσα στη γενικη φοβια για τους ανθρωπους, την κοινωνικη απομονωση, την αδφιαφορια για τα παντα εκτος απ την υπακοη σ οτι σου λενε οι παπαδες (ουτε καν ο θεος ), τη μονιμη ενοχη και μελαγχολια για το οτι κανεις και ειναι αμαρτια υποτιθεται, θα εισαι ευτυχισμενος....!Ε, λογικα κι ο ανθρωπος νιωθει να προσβαλεται η νοημοσυνη του..!Και πολυ σωστα το νιωθει..!Ο Ιησους ο ιδιος που στ ονομα του ταχα λειτουργει η επισημη εκκλησια, εζησε και υπηρξε μεσα σε ολα χωρις να αλοτροιωθει ομως απο τιποτα, και καταφερνωντας επιπλεον να κερδισει καθε τι αληθινο και αλοτροιωμενο, με την αγαπη και την αληθεια του..!Κι αυτο ειναι το δυσκολο και το μεγαλο και το θαυμα, αυτο το κατι διαφορετικο που η εκκλησια υποτιθεται πως θα εφερνε στον κοσμο απ το πνευμα του Ιησου...Το να εγκλωβιστεις σε ενα συστημα που ολα, απο το φαγητο μεχρι το ντυσιμο βγαινουν σε μια συγκεκριμενη πατιτουρα, και να θεωρεις ολα τα αλλα κατωτερα, ειναι το μονο ευκολο...Ειναι αυτο που για αιωνες μαστιζει την ανθρωποτητα, διαιαωνιζοντας τους πολεμους της μισαλοδοξιας διχως νοημα και καλιεργωντας το μισος και την απομονωση...

Συμφωνει απολυτα δηλαδη το πνευμα τους με το πνευμα του Σαμαρα  και της Μερκελ, θα υποφερετε διχως λογο επειδη εμεις ετσι το αποφασισαμε, και θα μας λετε και ευχαριστω...!Γι αυτο και ευλογησαν τον κυριο τους με το παραπανω οταν πηγε στο αγιο ορος και καμαρωναν φωτογραφιζοντας τις πιαταρες με τους αστακους (ειναι νηστισιμοι υποτιθεται οι αστακοι κι επιτρεπονται..........! ) οταν ενας ολοκληρος ''αμαρτωλος'' κατα τα μετρα τους λαος, τη βγαζει με πατατες κι αυγα εξαιτιας των παρανομων μνημονιων που περασαν με το ετσι θελω οι ''επιτιμοι'' καλεσμενοι τους.....!Ας μου επιτρψουν να εχω τα ευρωπουλα για τραπεζια αλα ρωμαικη αυτοκρατορια με αστακους και δε συμαζευεται, και ξερω κι εγω να νηστευω ετσι.....!

Επομενως μαζι σας, σε εσας που δε νοιαζεστε πλεον, αλλα επιτρεψτε μας να σας ενημερωσουμε για μια αληθεια που οι θρησκοι σας την εκρυψαν με τη συμπεριφορα τους και τις αδικιες τους, γιατι ουτε αυτοι κατα βαθος δεν τη γνωριζουν...Την επετειο του πασχα, οι πνευματικοι προγονοι αυτων που σημερα σταυρωνουν τις ζωες μας (και φυσικα η εκκλησια συμπεριλαμβανεται..) σταυρωσαν και τον ιδιο το Χριστο....Ηταν οι παπαδες και οι πολιτικες εξουσιες της εποχης του αυτοι που τον σταυρωσαν...Εκεινος ομως γιατι δεχτηκε να τον σταυρωσουν...;Γιατι ενω ειχε τις μεταφυσικες-πνευματικες δυναμεις να διαφυγει (οπως τη διαισθηση του σταυρικου του θανατου πριν να πραγματοποιηθει ) δεν το εκανε..;Επειδη ακριβως ειναι οντως Θεανθρωπος και πεθανε εσκεμμενα ετσι ωστε με το θανατο του να καταργησει το θανατο...Δηλαδη,δεχτηκε να πεθανει για να αναστηθει, και να ανοιξει ετσι το δρομο στις ψυχες να τον γνωρισουν, ετσι ωστε φευγοντας απο αυτη εδω τη γη να πανε στον αληθινο Παραδεισο οπου υπαρχει η απολυτη ευτυχια ζωη και δημιουργικοτητα....Ενας κοσμος οπως οι στιγμες της ζωης που ολα πανε καλα και δεν επισκιαζεται οτι κανουμε απο καποια αρνητικη συγκυρια...Κι αυτο ακριβως υπεδειξε ο Ιησους οτι θα ειναι ο παραδεισος, μεσα απο τις ομορφοτερες, γεματες νοημα, φευγατες στιγμες της ζωης του...Οταν αγκαλιασε τα παιδια κι επαιξε μαζι τους....Οταν πολαπλασιασε τα ψωμια και τα ψαρια χορταινοντας ενα πεινασμενο πληθος φτωχου λαου μεσα στο απεραντο λιβαδι, κι εκεινος, κατω απο ενα δεντρο το δειλινο τους μιλουσε για το απεραντο νοιαξιμο του Θεου Πατερα και τους καλουσε να παρουν μαθηματα για τη ζωη απο την αρμονικη ομορφια, την απλοτητα και την ισοροποια της φυσης... Οταν μεσα σε μια ψαροβαρκα αποκοιμηθηκε κι υστερα ξυπνησε για να κοπασει τον ανεμο και την καταιγιδα...Οταν ανεστησε το νεκρο κοριτσακι κι εστησε στο αλοτε θλιμενο σπιτι τραπεζι και γιορτη.....Οταν αγκαλιασε την κατατρεγμενη απο την κοινωνια της γυναικα που βρηκε μονο στο δικο του πνευμα παρηγορια, και του αλειψε με μυρο τα ποδια, εκει που οι σοφοι ιερεις και αρχοντες την φωναζαν αμαρτωλη και τη διεταζαν να φυγει να μην τους μολυνει...... Εκεινη αφησε το αγριμι μεσα της να ημερεψει μονο εκει που ηξερε πως δεν θα βρει κλουβι αλλα αγαπη αληθινη και συμπαρασταση...Ετσι και καθε ανθρωπος που ζει σαν αγριμι απο αμυνα στην καταπιεση, την αδικη κατακραυγη των δηθεν ηθικολογων,κι ολες αυτες τις συγχρονες φυλακες του κοσμου που ζουμε (συμπεριλαμβανομενης φυσικα και της εκκλησιας ) ειμαι σιγουρος πως αν γνωρισει αληθινα τον Ιησου θα ημερεψει για εκεινον και μονο....

Κι οταν λεμε θα ημερεψει εννοουμε την αποκτηση πνευματικοτητας που δινει νοημα στην ευτυχια, σε οδηγει να βρεις τους δικους σου (οπως εγω πχ τον Αγγελο μου : ) ) και ισομοιραζει ετσι την αληθινη και εις βαθος ευτυχια σε καθημερινες στιγμες χαρας, χωρις πατηματα κολασης στον παραδεισο σου..!Και δεν εννοουμε φυσικα σε καμια περιπτωση, ανθρωπο καρπαζοεισπαρακτορα, και ημερο προς πασα κατευθυνση....!Απλα οταν γενικα σου αποκοιμιζουνε την πνευματικοτητα και σε μετατρεπουν σε αβουλο καταναλωτικο ον, που ζει μεσα σ ολα και αλοτροιωνεται απ το καθε τι που του σερβιρουνε (το λαθος αγριμι ) σε κανουν αδυναμο και να χαρεις πραγματικα με την ψυχη σου, και να επαναστατησεις με νοημα αιτια και αξιοπρεπεια εκει που χρειαζεται οντως να επαναστατησεις...

Ακριβως Μιχαελα μου..Επιλογικα επιτρεψτε μας να δωσουμε και καποιες σημαντικες απαντησεις που εχουμε ανακαλυψει βιωματικα και πνευματικα, σε ενα φλεγον ερωτημα ''ναι μεν αλλα...'' που απασχολησε κι εσενα Μιχαελα και ειμαι σιγουρος οτι απασχολει αρκετους ανθρωπους που ψαχνονται ... ''Καλα, κι ο Ιησους αφου ειναι τοσο αντιθετος με την δηθεν εκκλησια, γιατι δεν εμφανιζεται να τους κραξει οπως εκανε τοτε στους ιερεις και τους αρχοντες της εποχης του..;Γιατι τα επιτρεπει ολα αυτα να συμβαινουν και να καπελωνουν τη ζωη και το λογο του..;''Καθε σπιτι πριν κατοικηθει και αρχισει η διακοσμηση πρεπει πρωτα να χτιστει...Απο τα θεμελια μεχρι τη στεγη....Κι αυτο κανει ο καθε ανθρωπος οσο κατοικει σε αυτον τον πλανητη...Χτιζει το σπιτι στο οποιο θα κατοικησει και θα διακοσμει μια αιωνιοτητα....Το πνευματικο, ψυχικο του σπιτι....Κι αυτοι χτιζουν κι εμεις....Αυτοι χτιζουν εξουσια, μισαλοδοξια, διαστρεβλωση, ενοχη, ψυχικη και πνευματικη βαρβαροτητα...Κι εκει θα κατοικησουν...Ο Ιησους τους αφηνει απλα, σεβομενος την ελευθερια της βουλησης, οπως στρωνουνε να κοιμηθουνε...Και για να προστατεψει οποιον ενδιαφερεται να τον γνωρισει αληθινα, απο την πλανη, εχει φροντισει να κυκλοφορει σε καθε βιβλιοπωλειο η Καινη Διαθηκη με τη ζωη και το λογο του και να διδασκονται ακομα αρχαια ελληνικα στα σχολεια, αφου τη μεταφραση, την εχουν καπελωσει δυστυχως με τα δικα τους ..!Ο Ιησους τους κραζει ακομα οπως εκραξε τοτε τους προγονους τους, μεσα απο εμας..!Μεσα απ τον καθε ανθρωπο που τον γνωρισε και τον αγαπησε αληθινα και στεκεται κοντρα στο ρευμα τους με την αληθεια του για φαρο δυναμη και οδηγο...!Απλα οπως τοτε οι προγονοι τους εμεναν ηθελημενα περηφανοι στ αυτια και τον σταυρωσανε, ετσι κι οι σημερινοι συγχρονοι φαρισαιοι δε θελουν να ακουσουνε και δεν ακουνε, κι ο Χριστος μεχρι Δευτερας Παρουσιας ξανασταυρωνεται....Ξαναανασταινεται ομως παραλληλα και ξαναυπαρχει δυνατοτερος μεσα μας..!Και θα ερθει ξανα, συντομα, να δωσει τελος στους σφετεριστες και τους αδικους και να απολαυσει ο καθενας τα κτισματα του και τους κοπους του...Μεχρι τοτε, το οριστικο αυτο τελος-νεα αρχη, εμεις ας συνεχισουμε με τη δυναμη του να πολεμαμε, να κρατησουμε μια μικρη οαση μεσα στην ερημο που επιτηδες πασχιζουν να δημιουργησουν...

Εμεις παντως Μεγαλη Πεμπτη θα ανεβουμε σε ενα ομορφο βουνο με ενα ξωκλησι ερημικο στην κορυφη, κοντα στο σπιτι μας, και θα επικοινωνησουμε εκει με τον Ιησου, στον καθαρο αερα, και στις αληθειες που μας χαρισε...!Α,και θα αναπεμψουμε, αληθινο φορο τιμης, αυτο το τραγουδι....

 

 

Μιχαέλα & Αγγελος

 

 

Τρίτη, 14 Ιανουαρίου 2014

ΠΡΟΣΕΥΧΗ...

ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ...!
 Ηταν μια ομορφη, γεματη αστερια, γαληνια νυχτα..Καθισμενοι πλαι πλαι, κοντα στο παραθυρι, υσηχαζαμε...Κι αν για κατι ειμασταν κι οι δυο ανυσηχοι, μας γεμιζε χαρα και τρυφερα συναισθηματα η σκεψη οτι εχουμε ο ενας τον αλλον..Και οι δυο μαζι την αγαπη μας που μας ενωνει...
-Αγγελε....;
-Πες μου καλη μου...
-Ειμαι εντελως αχρηστη, κακια, νευρικη...Σου εχω κανει τοσο μεγαλο κακο οσο κανεις αλλος και γι αυτο δεν αξιζω την αγαπη σου....Μη με εγκαταλειψεις.....
-Παρακαλω..;;;Πότε ψυχη μου, τί μου εκανες..;;
-Ναι, ειμαι αθλια, μονο το κακο τραβαω επανω μου απο τοτε που γενηθηκα....
- Κι εγω τοτε τί ειμαι..;Κατι κακο και ειμαι διπλα σου...;Εξηγησε μου σε παρακαλω, τι εγινε, δεν καταλαβαινω...Εκανες κατι και δεν θες να μου το πεις..;
-Γενικα, ετσι ειμαι, γιατι ειμαι ανθρωπος...
-Μιχαελα, σε χανω, τί θες να μου πεις ακριβως..;
-Να, ηθελα απλα να σου πω ποσο πολυτιμος εισαι στη ζωη μου, να σ ευχαρηστησω για οτι εχεις κανει για μενα,οσες φορες σε χρειαστηκα ησουν ο πιο αληθινος  μου φιλος..!Και να σ ευχαριστησω για ολα..!Ηθελα ακομα τη βοηθεια σου στο γνωστο θεμα που ξερεις οτι με ανυσηχει..!
-Ωραια, κι ολος αυτος ο προλογος της συμφορας που κολαει..;Αφου κι εγω σ αγαπω και το ξερεις...!
-Μα τοτε που σε ειχα πικρανει, που διαφωνουσα μαζι σου και σου πηγαινα κοντρα με τροπο που σε πληγωνα..; 
-Ε, δεν το ειχαμε συζητησει αυτο τοτε.;Δεν τα ειχαμε βρει και δεν ειμαστε τωρα τοσο αγαπημενοι..;Γιατι να ξαναγυριζουμε στο ασχημο παρελθον..;
Χαμογελασα γιατι καταλαβα πως ειχε δικιο...!
Φυσικα αυτη η συζητηση μεταξυ μας δεν εγινε ποτε..!Τωρα μολις τη σκαρφιστηκαμε και την καταγραψαμε ως ενα ζωντανο παραδειγμα, αυτου που δεν εγινε μεν μεταξυ μας,αλλα συμβαινει καθε μερα, και σε μια σχεση μαλιστα πολυ πιο στενη και σημαντικη κι απο τη δικη μας...!
Και εννοουμε τη σχεση Ανθρωπου - Θεου...!Και την επικοινωνια- συνομιλια αυτης της σχεσης, την προσευχη... Δυστυχως στα επισημα θρησκευτικα συστηματα, η  υποτιθεμενη ενοτητα εχει υποκαταστησει την προσωπικοτητα και τη μοναδικοτητα της,(οτι κανουν καποιοι σημαντικοι αλλοι το επαναλαμβανουνε ολοι και σε καθε περισταση ) ο φοβος του αγνωστου, εχει υποκατασησει την ακαταλυτη ψυχοσωματικη ενοτητα του θεϊκου με το ανθρωπινο στοιχειο(τη Θεια Κοινωνια )...Καποιοι ανθρωποι πριν απο πολλους αιωνες μιλησαν στο Θεο για τα λαθη τους με τροπο ισοπεδωτικο για τον εαυτο τους λογω της μεγαλης τους αγαπης προς Αυτον και του ποσο αληθινα μετανιωσανε..Καποιοι απο αυτους τους ανθρωπου εγιναν αγιοι, κι ετσι τα λογια τους εκεινα στο Θεο που καταγραφηκαν, εμειναν μεχρι σημερα ως προσευχηταρια...Σιγουρα ομως αυτοι οι ιδιοι ανθρωποι ειχαν μιλησει στο Θεο και σ αλλο τονο, οχι ενοχικο αλλα αγαπητικο μονο κι ευχαρηστιακο..!Εντυπωση προκαλει το γεγονος οτι αυτος, ο αλλος τονος οταν το σφαλμα εχει διορθωθει κι οι φυσιολογικες ενοχες εχουνε περασει, δεν σωζεται καπου ως μια επισημη προταση επικοινωνιας με το Θεο..!Αυτο εχει ως αποτελεσμα να εγκλωβιζονται οι ανθρωποι σε μια μονιμα ενοχικη διαθεση απεναντι στο Θεο που μειωνει την αγαπη και την αισθηση της εγγυτητας, αυξανει το φοβο και προκαλει εντελει  την απομακρυνση...
Κι οταν το σφαλμα διορθωνεται, και οι φυσιολογικες ενοχες κατα το χρονο του σφαλματος (αυτο που λεμε αμαρτια ) φυσιολογικα απομακρυνονται, γιατι να ξαναγυριζουμε και να εμμενουμε στο ασχημο παρελθον..;Δηλαδη ο Θεος κατ αυτη την αντιληψη, ζει σε αιωνιο παρελθοντικο χρονο μονιμα οσον αφορα τα σφαλματα των παιδιων του και σε παροντικο χρονο οσον αφορα διαφορες θρησκευτικες υποχρεωσεις που επιβαλουν τα διαφορα θρησκευτικα συστηματα...Αν εγω εκανα δηλαδη ενα σφαλμα την προηγουμενη εβδομαδα, το διορθωσα, το ξεπερασα, ισοπεδωσα τοτε τον εαυτο μου απεναντι στο Θεο μεσα απ την καρδια μου κι Εκεινος μου εδωσε συγχωρεση δυναμη και φωτισμο, και σημερα ειναι Τεταρτη τι γινεται..;Ο Θεος ζει στην προηγουμενη εβδομαδα οταν προσευχομαι, ωστε να αναφερθω παλι το ιδιο ενοχικα κι ετεροχρονισμενα, και οταν θα παω για φαγητο ζει στο σημερα και κοιταει αν νηστευω...;
Κατι τετοιο δεν στεκει φυσικα... : ).. Αυτοι που φερνουν το Θεο σ αυτα τα τοσο μικρα για το Μεγαλειο Του μετρα, ειναι οι ανθρωποι, που παρεξηγησαν την παραβολη του καλου Ποιμενα και των προβατων, κι ενιοτε συμπεριφερονται πραγματικα σαν προβατα και δυστυχως, με ποιμενες  μοναχα ανθρωπους...Αντιθετα η παραβολη του καλου Ποιμενα, οπου ο Χριστος παρουσιαζει τον Εαυτο του ως Ποιμενα και τους ανθρωπους Του, τα πλασματα του, ως αγαπημενα του προβατα που τα φυλαει απο το κακο, σηματοδοτει ακριβως την αντιθετη σταση ζωης κι επικοινωνιας..!Μια σταση αγαπης και οικειοτητας,την αισθηση αδυναμιας του παιδιου απεναντι στον πατερα, που ειναι αδυναμια δυνατοτητων, γνωσης αντιληψης και εμπειριων..!Επιπλεον ο Θεος ακουει οταν του μιλαμε κι ακουει στο τωρα..!Και ξερει ποιο ειναι το εκαστοτε ''τωρα'' του ανθρωπου..!
Φαντασου λοιπον Αγγελε, να ζει ο ανθρωπος ενα ''τωρα'' επιδιορθωσης των σφαλματων, χαρας δημιουργικοτητας και πνευματικης προκοπης, να παει να προσευχηθει στο τελος μιας ομορφης, απ ολες τις αποψεις, μερας και ν αρχισει στο Θεο την ενοχικη αυτοκατακριση, επειδη ετσι του ειπανε οτι πρεπει να κανει...!Φανταζομαι πως η αντιδραση του Θεου θα ειναι παρομοια με τη δικη σου προηγουμενως στον υποθετικο, παραβολικο μας διαλογο.... : )) ..
Ακριβως..!Μα γιατι ομως, πες μου, σε μια τετοια κατασταση οπως  αυτη που μολις περιεγραψες, ο ανθρωπος να χαλασει το κεφι στον ουρανο...;Αφου ο ιδιος ο Χριστος λεει πως χαρα μεγαλη γινεται στον ουρανο, στον Πατερα Θεο και στους αγγελους για εναν ανθρωπο που επιστρεφει κοντα τους..!
Οποτε, ανθρωπε, που αφησες πια πισω σου το παρελθον και πας μπροστα,  οταν προσευχεσαι απλα join the party..!Για σενα αλλωστε γινεται το παρτυ..!Για να πας ακομα πιο μπροστα και να πεταξεις τωρα ψηλοτερα, οχι να ξαναγυρισεις πισω..!
Το πισωγυρισμα παντοτε φερνει αποκοπη απο την νεα πορεια και απομακρυνση..Εδω ομως υπαρχουν δυο πολυ λεπτες και παρεξηγημενες εννοιες..Η ταπεινοφροσυνη και η υπερηφανια...Λοιπον αλλο ταπεινοφροσυνη και συγνωμη, κι αλλο πισωγυρισμα και εμμονη με το ενοχικο συναισθημα και το παρελθον..!Οταν γινεται το σφαλμα (αμαρτια ) κι ο ανθρωπος το αντιλαμβανεται αυτο και μετανιωνει  αληθινα, τοτε η συγνωμη κι η αυθορμητη ισοπεδωση του εαυτου μπροστα στο Θεο απο αγαπη σ Αυτον κι εμπιστοσυνη και λυπη, ναι ειναι ταπεινοφροσυνη..!Ενα κομματι της ταπεινοφροσυνης, η αρχη, γιατι η συνεχεια ερχεται και συνεχιζεται στην πραξη..!Οταν το σφαλμα διορθωθει και προχωρησεις, μπορεις στην πραξη της ζωης σου να εισαι απλος, πιο συγκαταβατικος με τον συνανθρωπο σου που θα κανει ενα σφαλμα απεναντι σου, αναγνωριζοντας κατι απο σενα και σ αυτον, την πανανθρωπινη, κοινη δυνατοτητα του λαθους..;Μπορεις απεναντι στο Θεο, αντι να θυμασαι διαρκως το σφαλμα σου και να τον φοβασαι, να θυμασαι την αγαπη Του, στη συγχωρεση που αμεσως σου δινει με την ειλικρινη σου συγνωμη, στη δυναμη και στο φωτισμο που σου δινει να διορθωσεις το σφαλμα..;Μπορεις να νιωθεις απεναντι Του την ευγνωμοσυνη, τη σιγουρια την αγαπη και την εμπιστοσυνη ενος παιδιου που ξερει οτι το αγαπουν, κι αφου το αγαπουν δεν προκειται να το εγκαταλειψουν, και δεν θα το εγκαταλειψουν και για εναν αλλο λογο, επειδη ειναι παιδι..;Τοτε κερδιζεις μαζι δυο αρετες, την αληθινη  ταπεινοφροσυνη και το σεβασμο..Η υπερηφανεια εχει δυο οψεις:την καλη και την κακη υπερηφανεια..Η καλη υπερηφανεια ειναι ο θαυμασμος για το ανηκειν σε κατι, που αξιζει αληθινα το θαυμασμο..Και κατι τετοιο ειναι και η συγχωρεση και η αγαπη του Θεου..!Κατι που αξιζει να ειναι καποιος περηφανος γι αυτο, για το γεγονος οτι ανηκει σε αυτο..!Κι εδω η ταπεινοφροσυνη ενωνεται με την εσωτερικη αρχοντια, το δυναμισμο και την αξιοπρεπεια..!Αντιθετα η κακη υπερηφανεια εχει να κανει με τον εγωισμο, την αισθηση οτι ενας ανθρωπος μονος θα ξεπερασει τα παντα κι οι αλλοι ολοι δεν αξιζουν τιποτα μπροστα σ αυτον, τις δυνατοτητες του και τις κατακτησεις του...Ειναι η αιτια για ολους αυτους τους απανθρωπους πολεμους που μαστιζουν κατα καιρους και δυστυχως κι ακομα, την ανθρωποτητα..Η εμμονη στην ενοχικη διαθεση ειναι επισης ενα δειγμα κακης υπερηφανειας κι οχι ταπεινοφροσυνης, γιατι ειναι σαν να μην πιστευει ο ανθρωπος στη δυναμη της θεεικης αγαπης που τον συγχωρει και τον αναγεννα, και να εμμενει εκει κολημενος στο τι ο ιδιος εκανε....!
Βεβαια, για να προχωρησει κανεις, εννοειται πως πρωτα κοιταζει να διορθωσει το σφαλμα του..!Αγγγελε, τί ειναι ομως το σφαλμα απεναντι στο Θεο, η αμαρτια οπως λεμε..;
Φυσικα οχι το φαγητο ή ο τροπος που ντυνεσαι...Ουτε αλλα τετοια που σχετιζονται αποκλειστικα με πολιτισμικες διαφορες ανθρωπων και μονο...Στην ουσια δεν υπαρχει καποια βλαβη που μπορει να προξενησει ο ανθρωπος στον ιδιο το Θεο ως Προσωπο...Αλλα στην ουσια και παλι, βλαπτει ο ανθρωπος το Θεο οταν βλαπτει το συνανθρωπο του, και μαζι τον ιδιο του τον εαυτο, γιατι με καθε βλαβη που θα προξενησεις στον αλλον αδικα, βλαπτεις μαζι και τη δικη σου υποσταση ασχετα αν το αντιλαμβανεσαι αυτο ή οχι...Το σφαλμα, η αμαρτια, ειναι καθε ειδους αδικια και βλαβη που μπορει να προξενησει ο ανθρωπος στο διπλανο του..Αλωστε το ειπε ο ιδιος ο Χριστος..''Αν ευεργετησατε τον καθε ελαχιστο αδερφο μου Εμενα ευεργετησατε, κι αν προξενησατε κακο σ αυτον το προξενησατε σ Εμενα...''
Ποσο ομορφη φιλοσοφια και σταση ζωης...!!!Αχ αν νιωθαμε ολοι ετσι ο κοσμος θα ηταν στ αληθεια καλυτερος....!!!
Οποιος το θελησει αληθινα να νιωθει ετσι, ειναι απολυτα ελευθερος να το κανει Μιχαελα μου, και με τον ιδιο το Θεο πρωτο διδαξαντα..!Αξια εχει να κανεις κατι επειδη αληθινα το λεει η καρδια σου....
Οπως και η προσευχη..!Μα για να δεις αν αληθινα το λεει η καρδια σου πρεπει να ξερεις καταρχην σε ποιον απευθυνεσαι,και ποια ειναι η σχεση σου μαζι του εφοσον οταν μιλαμε για προσευχη, δε μιλαμε παρα για επικοινωνια..Και μια που ξεκινησαμε με το ενοχικο συναισθημα που δυστυχως επικρατει στη προσευχη, και τα σφαλματα, να διευκρινισουμε πως οτι ειπωθηκε παραπανω αφορα τα καθημερινα επιδιορθωσιμα σφαλματα που ολοι κανουμε,μικρα ή μεγαλυτερα και τη συγχωρητηκη δικαιοσυνη του Θεου απεναντι στη συγνωμη κα την επιδιορθωση...Δεν αφορα σε καμια περιπτωση τις θηριωδιες καποιων απ-ανθρώπων, και ποσο μαλλον οταν αυτες γινονται στο ονομα του Θεου και επιφερουν εκατομβες θυματων....
Εξυπακουεται...!Εκει υπαρχει η τιμωρητικη δικαιοσυνη του Θεου, ενα αλλο μεγαλο κεφαλαιο, στο οποιο, οπως λες κι εσυ Μιχαελα, θα επανελθουμε σε επομενη πτηση...!
Λοιπον, εφοσον η προσευχη ειναι επικοινωνια, ειναι ακριβως το ποιημα της ψυχης προς τον Πλαστη Θεο και Πατερα της και ειναι μοναδικη για την καθε ψυχη, οπως το καθε ανθρωπινο προσωπο που φερει την ψυχη ειναι μοναδικο..!Τα λογια ειναι αυτοδημιουργητα και τα νοηματα σχετιζονται με την εκαστοτε πραγματικοτητα της ζωης και των βιωματων του προσευχομενου...Αλωστε ο τυπος προσευχης που ο ιδιος ο Χριστος προτεινε, ειναι το ''Πατερ ημων''..Η αυτολεξει του μεταφραση..;''Πατερα μας ουρανιε, ας ειναι Αγιασμενο το ονομα σου (Αγιος=Αυτος που αγει,δηλαδη που καθοδηγει ) ας ελθει η Βασιλεια σου κι ας γινει το θελημα σου οπως στον ουρανο (τον κοσμο  των αγγελων ) ετσι και στη γη..Δωσε μας για σημερα την τροφη που χρειαζομαστε (υλικη και πνευματικη ) και συγχωρεσε μας τα σφαλματα μας οπως κι εμεις συγχωρουμε οσους εσφαλαν απεναντι μας..Μην επιτρεψεις στο πνευμα του κακου να μας πλανησει αλλα γλυτωσε μας απο την κακια και την αδικια..!''Δεν αποπνεει ενα συναισθημα παιδικης αγαπης εμπιστοσυνης και οικειοτητας..;Ολα τα αλλα ειναι ανθρωπινοι τυποι..Προερχομενοι συχνα απο ενα αγχος πνευματικης εγρηγορσης...Η αληθινη ομως πνευματικη εγρηγορση βρισκεται στην πραξη, στην διαρκη απωθηση του κακου και της αδικιας, κι οχι σε εναν εξαντλητικα ενοχικο λογο αυτοκατακρισης απεναντι στο Θεο, που μοναχα κουραζει κι εξαντλει την ψυχη, φερνωντας τελικα το αντιθετο αποτελεσμα, αντι για εγρηγορση, εξαντληση μελαγχολια και απομακρυνση...!
Πες τα κι εσυ Αγγελε μου, τα ελεγα εγω και δε με πιστευανε..!: )) Αλωστε αν πιστευουμε κι επαναλαμβανουμε διαρκως οτι ειμαστε κακοι και αθλιοι, πώς θα γινουμε καλοι στο τελος που ειναι το ζητουμενο..;Το μονο που θα καταφερνουμε, θα ειναι να πιστευουμε υποσεινηδειτα οτι ο Θεος ή θα μας εγκαταλειψει ή θα μας κατακεραυνωσει εντελει αφου υποτιθεται πως ζουμε σε μια μονιμη αθλιοτητα, μια μονιμα ''κακη διαγωγη''...
Κι επειδη η επικοινωνια ειναι η βασικη αρχη για μια σχεση- κοινωνια προσωπων, ας δοθει βαση σ αυτο...Η φολκλορικη, διχως συναισθηση συνυπαρξης και ενθεης κοινωνιας πιστη, δεν σημαινει τιποτα...Και η προσευχη-ακαταλαβιστικο μουρμουρισμα χωρις συναισθηση επικοινωνιας, δεν ειναι προσευχη, αλλα χασιμο χρονου...
Κλεινοντας λοιπον, θα μου επιτρεψεις Αγγελε να αποδωσω λιγο πιο βιωματικα αυτο που ανεφερες μολις τωρα, με ενα απλο τεστ-παραδειγμα..!Φανταστειτε πως τη στιγμη που προσευχεστε, ακουτε εσωτερικα μια φωνη να σας απανταει ακριβως επανω σε αυτο που λετε..!Πως αντιδρατε..;Τρομοκρατειστε, ξαφνιαζεστε, αναρωτιεστε τί συνεβη και μηπως εχετε χασει τα λογικα σας..;Η δοξαζετε το Θεο ευτυχισμενοι για την τοσο αμεση και καθαρη απαντηση Του..;Αν σας συμβαινει το πρωτο,μαλλον μιλατε μονοι σας και δεν περιμενετε απαντηση απο κανεναν... Αναθεωρηστε παρακαλω, και θα μας θυμηθειτε..!: ))Αν σας συμβαινει το δευτερο πειτε το  και στους αλλους..!Οχι τι σας δοθηκε ως απαντηση και ποιο ηταν το αιτημα, αυτα ειναι προσωπικα, αλλα το οτι η προσευχη ειναι εκφραση σχεσης Ανθρωπου-Θεου, και μαλιστα της σημαντικοτερης σχεσης...Αν θελουμε, (γιατι και ποιος δε θελει..;;; ) να βρουμε επιτελους αυτο τον πολυποθητο παραδεισο, που τον αναζητουμε διαρκως, πιστοι και απιστοι, σε τοπια, τραγουδια, εμπειριες, κοκτειλ κι οτι αλλο...!: ))Αυτα ειναι μονο τα σημαδια της ψυχης μας, που κι αυτα μαρτυρουν το θεϊκο μας προορισμο..!
Στωμεν καλως λοιπον, στην πρωταρχικη της υπαρξης μας σχεση, η οποια νοηματοδοτει, και καθοδηγει στο Φως της Αιωνιοτητας, και καθε αλλη σχεση στην πορεια της ζωης..!


Αγγελος & Μιχαελα 

Παρασκευή, 22 Νοεμβρίου 2013

ΕΝΑ ΑΛΗΘΙΝΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ.....




Θλιβερό μα κι αισιόδοξο..Το βρήκαμε απόψε, σε μια βραδυνή μας πτήση ως του κόσμου τις καρδιές, λίγο πριν τα Χριστούγεννα....

Κάποιες ζωές δυστυχώς μοιάζουν με ερημα δεντράκια σκονισμένα, γιατί κάποιες άλλες ζωές τα κλέψανε όλα για πάρτη τους...Μα δεν τους τιμωρησε κανείς, κανείς δεν είπε τους άδικους κλέφτες γιατί τα χρήματα κι η εξουσία δυστυχώς τοποθετήθηκαν πάνω κι απο την ψυχή.....Η μήπως όχι..;

Νομίζω πως το ίδιο το  παιδι τους τιμώρησε αρχικά, βρίσκοντας πάντα ένα λόγο ν αγαπάει...Να στολίζει έστω και χωρίς φανταχτερα κι ακριβα δώρα το δέντρο του...Κι επειτα η Πριγκίπισσα του Ουρανου με τις στρατιές των αγγέλων, που πάντα έρχονται, να οδηγήσουνε αυτές τις ζωούλες στην αιωνια ευτυχία..Και ότι κάναν στη ζωή τους, την ψυχή τους, το δέντρο τους,θα το πάρουν μαζί τους....Γιατί ειναι στ αληθεια όμορφο να πολεμας και να νικάς με την αυλη δόξα της αγάπης και μόνο...Του πόθου και της λαχτάρας για τη Ζωή....

Εμείς όλοι αν δεν είμαστε ούτε στη θέση αυτού του παιδιού που δυστυχώς, ναι, συμβαινει στ αληθεια σε πολλες μορφές και με πολλές διαστάσεις, ούτε στη θέση των αδιάφορων, σκληρών περαστικων, μπορούμε να είμαστε αυτή η αστερόσκονη, που πετά επάνω απ τη ζωή του, και κάνει το φτωχό φοβισμένο δεντράκι του να μοιάζει παραμυθένιο..;

Οτι ανακαλύπτει κανεις στις αλλεπάλληλες πτήσεις του ταξιδιού της ζωής του, ας μην το προσπερνά και ας μην το χρησημοποιεί όπως τον σπρωχνει η μάζα να το χρησημοποιήσει....Ακουσε μέσα στο μυαλό και την καρδιά σου τη συνείδηση σου, τη λαχτάρα σου,πριν πράξεις, αν θες στ αληθεια να βρείς εναν κόσμο καλύτερο και να μην είσαι πιόνι στα εκάστοτε συστήματα που δε θα βαρεθουν ποτέ να παίζουν κλέφτες κι αστυνόμους...


Το βλέμμα του δέντρου που αλάζει, αγωνιά, χαμογελά, δακρύζει θλίβεται, μου θυμισε αυθόρμητα την αγαπημένη μου ανάγλυφη εικόνα του Αρχάγγελου Μιχαήλ στους Μανταμάδες της Λέσβου....Θα μπορούσε να συμβολίζει το δέντρο και το φυλακα αγγελο των φτωχών κι αδικημένων, κι ωστόσο, ΑΝΘΡΩΠΩΝ, που οι αδικούντες οι οποίοι τους εφτασαν σ αυτή την κατάσταση, θέλουν οπωσδήποτε να βγάλουν απ τη μέση...Αλοιμονο όμως κι ευτυχώς, δεν το μπορούν.......

Αν κάποιος κάποτε ξανά, σε οποιονδήποτε ναό του κόσμου, θελήσει να πετάξει έξω, όπως εχουμε δει να συμβαίνει δυστυχώς, κάποιο παιδι, ένα φτωχο και απροστάτευτο παιδι, που ζητά λίγα ψίχουλα προσοχής ζεστασιάς και ζωής, ας θυμηθεί αυτό το βλέμμα...Το βλεμμα του δέντρου που αλάζει, που όντως, θυμίζει τόσο μια ανάλογη έκφραση που θα έπαιρνε σε ανάλογη περίπτωση, η μορφή του Αρχαγγέλου Μιχαήλ μέσα απ το ολοζώντανο άγαλμά του.....





Αγγελος & Μιχαέλα

Τρίτη, 19 Νοεμβρίου 2013

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ...

Το θαύμα της ευγνωμοσυνης μπορει να μετατρεψει ακομα και την πιο δυσαρεστη οσμη σε αγγελική ευωδία...!Ομως με τόσα που συμβαίνουν γύρω, πού και γιατί να απευθύνει κάποιος ενα ευχαριστώ, θ αναρωτιέται κανεις..;Μα είναι τόσα όμορφα πράγματα που υπάρχουν γύρω σου και ίσως δεν τα προσέχεις..Η, τα θεωρείς αυτονόητα..Ενας ανθρωπος διπλα σου που θα ζεστάνει τη μοναξιά σου, μια ομορφη σκέψη, μια όμορφη στιγμή,ενα λουλουδι που ανθίζει, ένα παιδι που γελά, ένα ζωάκι που παίζει κι ότι ενίοτε σε κάνει να χαμογελάς..!Ολα αυτά, αξιζουν ένα ευχαριστώ στο Θεό αρχικά και στα πλάσματά του κατόπιν που συνεργούν, αύθορμητα ή υστερα απο σκέψη, στο θέλημά του, το οποίο προσδιορίζεται στην ευτυχία, τη γαλήνη, την αρμονία και την αγάπη..Η ευγνωμοσύνη βέβαια είναι κάτι που βιώνεται εσωτερικά, κι όχι μια τυπική εξωτερική ένδειξη επειδή έτσι πρέπει..Είναι κάτι, που βιώνεται εσωτερικά και μπορεί ν αλάξει τη ζωή σου προς το καλύτερο...
Είχα ανέκαθεν μια τάση να ρωτάω γιατί ο Θεος δεν εμφανήστηκε ακόμα να βάλει μια τάξη στον κόσμο του, να αφανίσει το κακό..;Γιατί πρέπει να γίνουν όλα αυτά που έχουν προφητευθεί στην αποκάλυψη με τον ερχομό του αντιχρίστου (σατανικός σφετεριστης του Χριστού, που επιβάλωντας την ηλεκτρονική διακυβέρνηση με την εμφύτευση ενός μικροτσιπ στο ανθρώπινο σώμα θα δημιουργήσει ανθρώπους ρομποτάκια που θα ενεργουν πλέον όχι αυτοβούλως,αλλά με βάση εναν ηλεκτρονικό εγκέφαλο υπο τη δική του κυριαρχία )..;Γιατί ο ανθρωπος οφείλει ν αντισταθει τόσο σκληρα για να κερδίσει την ίδια του την ψυχή..;Μ΄ αυτά τα ερωτηματικά που με βασάνιζαν ενίοτε κλονίζοταν η πίστη μου και έχανα επαφή..Μέχρι που μου απάντησε ο Αγγελος..Κι η απάντησή του στηρίζεται στο θαύμα της ευγνωμοσύνης που γεμίζει με νεες αισιόδοξες προοπτικές τη ζωή..!
Λοιπόν, η Μιχαέλα μου ένα πρωί, απελπισμένη πως το πανεπιστήμιο δεν προκειται να ξανανοίξει ποτέ για να της δώσουν το πτυχίο που της χρωστάνε, άρχισε να ψάχνει στο διαδύκτιο την προοπτική να μπει σε Στρατιωτικές Σχολές ξαναδίνοντας πανελήνιες..''Θα το αντέξεις να μένεις εσύ σε στρατόπεδο;'' τη ρώτησα μελετώντας μαζί της τους ανάγραφόμενους κανόνες της σχολής..''Δεν ξέρω..''μου απάντησε ''Κοίτα όμως!Ως αποφοιτος της Στρατιώτικής Σχολής, όπως λέει εδώ, μπορείς να έχεις ακόμα και το βαθμό του Ταξίαρχου ανάλογα πού θα καταταγείς, και πάντως εξασφαλισμένη εργασία και μισθό..!''Δεν έκανε τελικά κάποια κίνηση προς το να καταταγεί, ωστόσο την κουβέντα μας την κρατησα,και τη χρησιμοποίησα όταν ένα βράδυ μου έθεσε, ιδιαίτερα προβληματισμένη, τα έρωτήματά της που προανέφερε..Καμιά φορά, πρέπει να ψάχνεις τα διαμάντια στα σκουπίδια για να μπορέσεις να συνεχίσεις επιβιώνοντας να ζεις..Οπως σε μια Στρατιωτική Σχολή πρέπει να ζήσεις σα φαντάρος πρώτα για να αποφοιτήσεις αξιωματικός και να απολαύσεις τα προνόμια, ετσι και σε αυτή εδώ τη ζωή, μ όλα αυτά που εχουν προφητευθεί και θα γίνουνε, κι έχουν ήδη αρχίσει να γίνονται κι ο Θεός το επιτρέπει, ο άνθρωπος εκπαιδεύεται στρατιωτικά κατα κάποιον τρόπο, για ν ''αποφοιτήσει'' αξιωματικός στην αιωνιότητα..!Και λέω κατα κάποιον τρόπο, γιατί στην περιπτωση του Θεού τα πράγματα είναι πολύ πιο εύκολα απ ότι στη Στρατιωτική Σχολή των ανθρώπων..Ο Θεός σου δίνει, χάρισμα, τα σημάδια και τα όπλα της πορείας που σε παρασημοφορεί, σου συμπαραστέκεται, δεν σου βάζει εμπόδια αφήνοντάς σε να τα κερδίσεις μόνος, με τη δική σου αποκλειστικά δύναμη..Ο Θεός με λίγα λόγια επιτρέπει το κακό και δεν το έχει αφανίσει ακόμα, ωστε να έχει την ευκαιρία να αφήσει στον άνθρωπο περισσότερα δώρα..!Είναι αυτό που είπε κι ο Ιδιος, ''οπου το πτώμα εκεί και οι αετοί''..Ο αντίχριστος λειτουργεί παρασκηνιακα προς το παρον εξηγώντας με την αθέατη αυτή δράση του, όλη αυτή την τόσο ξαφνική και άνευ λόγου διάλυση σ όλα τα πεδία της ζωής των ανθρώπων..!Οταν δε θα χει μείνει πλέον τίποτα όρθιο, θα εμφανιστεί τάχα ως ο παγκόσμιος κυβερνήτης-''σωτήρας'' για να συμαζέψει δήθεν αυτά που ο ίδιος τώρα καταστρέφει.!Και θα μου πει κάποιος..Κι εσύ Αγελε πως είσαι τόσο σίγουρος γι αυτό, που ξέρεις ότι ο παγκόσμιος κυβερνήτης αυτός, θα είναι ο αντιχριστος και θα έχει προκαλέσει  ο ίδιος την καταστροφή στο παρασκήνιο..;Είναι απλό..Απ τη μια θα μιλήσει για το θεό ανθρωπο, άνευ της Δύναμης του αληθινού Θεου εξω απ τον άνθρωπο, που θεοποιεί τον άνθρωπο κατα χάριν, κι απ την άλλη θα συναινέσει σε αυτο που τωρα γίνεται, στην καταστρατήγηση δηλαδη του πνευματος και της ελευθερίας του ανθρώπου..!Πως θα συναινέσει..;Με το να επιβάλει την ηλεκτρονική διακυβέρνηση, ακριβώς όπως την ανέφερε πριν η Μιχαέλα....Ο θεός ανθρωπος δηλαδη που ονειρεύεται, θα είναι τόσο δυνατός να αλάξει τον κόσμο, ωστε δεν θα μπορεί ούτε τον εαυτό του να συμαζέψει και θα έχει ανάγκη να δρα κατευθυνόμενος απο ένα μικροτσιπ εμφυτευμένο μες στο ίδιο του το σώμα...!!Τί να πω.....Ας επανελθω όμως στο θαύμα της ευγνωμοσύνης!Είναι στ αλήθεια ο μόνος τρόπος ν αντιληφθεί ο άνθρωπος το αληθινό μεγαλείο του και τα ολοένα αυξανόμενα δώρα του Θεού ανάμεσα στα ολοένα αυξανόμενα σκουπίδια της εποχής μας...Μπορεί ο άνθρωπος να αντισταθει με τη χαρισμένη απ το Θεό δύναμη σ αυτό το άβουλο ετεροκατευθυνόμενο ον που το συστημα του αντιχριστου επιχειρεί να τον φτιάξει..;Μπορεί να αποδείξει ότι με την ελευθερη βουλησή του μπορεί να είναι καλός και δημιουργικός και δοτικός και ευτυχισμένος και δίκαιος..;Αν πέσει στην παγίδα της απελπισίας ότι ο Θεος δεν υπάρχει γιατί αν υπήρχε δεν θα τα επετρεπε όλα αυτά, και κατα συνέπεια στη γκρίνια, την κατάθλιψη, το απελπισμένο κυνήγι της ύλης άνευ πνευματος, την αδιαφορία και την αγνωμοσύνη, ασφαλώς και δε θα μπορέσει...Τα δώρα του Θεού όμως που θα του δώσουν τη δύναμη να μπορέσει, θα είναι ακόμα και πάντα εκεί, μα ο άνθρωπος θα έχει επιλέξει να τα αφήνει θαμένα στα σκουπίδια που του πλασάρουνε, και να αδυνατεί να τα δει..!Αν όμως κλείσεις τα μάτια ηθελημένα σε αυτό που άμεσα φαίνεται και προσπαθήσεις να δεις σε αυτό που δε φαίνεται, γιατι πάντα κάποιοι φροντίζουν να το κρύβουν, ξεκινωντας μ ένα ''Θεε μου, πιστεύω ότι υπάρχεις και ότι δεν μας εγκατέλειψες,και σ ευχαριστώ απ την καρδιά μου γι αυτο'' τότε, ναι, θα δεις στην ίδια σου τη ζωή ότι γίνονται θαύματα..!
Και τελικά αυτό που κάνει όλη τη ζημιά, είναι το ολοένα αυξανόμενο και μεταδιδόμενο άγχος που προωθείται, πως κάποια στιγμη σύντομα οι ελείψεις θα μας πνίξουν...Δίχως την ευγνωμοσύνη, η οποία βεβαια πηγάζει απ την εμπιστοσύνη της ουσιαστικής πίστης, η οποία ουσιαστική πιστη με τη σειρά της, πηγάζει απ την αληθινή αγάπη για τη ζωή, την ευτυχία και τη δικαιοσύνη, ο ανθρωπος δυστυχώς επικεντρώνεται διαρκώς σ αυτά που δεν έχει ή ενδέχεται να χάσει, κι όχι σ αυτά που έχει και είχε και πριν, και μες στο περασμα του χρόνου εξακολουθεί όντως κάποια πράγματα να τα έχει..!Γενικά αν βλέπεις το ποτήρι μισοάδειο, θα λειτουργείς με άδεια ψυχή στη ζωή..Αν όμως το βλέπεις μισογεμάτο θα λειτουργείς με γεμάτη ψυχή που θα γεμίζει διαρκως απ την ανατροφοδοτούμενη απ τη δική σου ευγνωμοσύνη,ανεξάντλητη δωρεά του Θεού..!
Και υπάρχουν όντως κάποιες καταστάσεις στη ζωή, για τις οποίες πάντα αξίζει να είμαστε ευγνώμονες, γιατι είναι δώρα Θεού που όποια κρίση κι όποια έλειψη κι αν προκαλέσουνε τα άνομα συστηματα, δε θα μπορέσουνε να μας τις πάρουν...!Η πιο βαθιά και δυνατή κι αληθινή στη μεταξύ μας σύνδεση ως πλάσματα του Θεού αγαπημένα, μπορώ να πω οτι είναι ο έρωτας...Ο αληθινός, δυνατός, γεμάτος αγάπη που αγγίζει μέσα απο το χρόνο την αιωνιότητα Ερωτας...Μιχαέλα μου, να ξέρεις πάντα και να θυμάσαι ότι σ αγαπω, κι ότι κι αν ερθει , ότι κι αν γίνει, μαζι θα τ αντιμετωπίσουμε και θα το νικήσουμε..!Γιατί ναι, όταν τις νύχτες κρατάς αυτή που αγαπάς στην αγκαλιά σου, κι οι λέξεις πλέκουνε ενα υφαντό μ αστέρια, γύρω μονάχα απο τη λέξη σ αγαπω, ο φόβος  η οργή κι απελπισία χάνουνε αληθινά μεγάλη δύναμη....Το μόνο που αξίζει αληθινά να πεις, με το σιγανό ψιθυρο των παλμών της καρδιάς σου, είναι ένα απέραντο ευχαριστώ....Ευχαριστώ αληθινά το Θεό για τα δώρα του τ ανεπηρέαστα απο τον πόλεμο, που ενδυναμώνουν την ψυχή μέσα στη μάχη...!
Ευχαριστώ εσένα που στέκεσαι δίπλα μου, αγαπημένε, και μου χαρίζεις ότι πολυτιμότερο έχεις..Την άυλη δόξα της αγάπης σου που δίνει ζωή και ευτυχία στην ύλη σου που με αγκαλιάζει.....στην δική μου ύλη και στο δικό μου πνευμα, που με την ιδια δύναμη, σε δέχεται και σε αγαπά.....Ευχαριστώ το Θεό για εσένα.....Δεν υπάρχει ομορφότερο..!!Κι αληθινά καμία κρίση, καμία έλειψη, κανένα δόλιο σύστημα δε δύναται να καταργησει την αληθινή αγάπη, τον αληθινό έρωτα, γιατί υπάρχει μέσα μας, κι είναι κομμάτι της καρδιάς και της ψυχής μας...!!Οντως η πιο βαθιά, αληθινή και δυνατή διάσταση, της μεταξύ μας,ως πλασματα του Θεου αγαπημένα, σύνδεσης....!!
Αντίστοιχη σύνδεση αγάπης, πίστης, δύναμης κι ευγνωμοσύνης,ως αιτία κι αποτέλεσμα της σύνδεσής μας, με τον ίδιο το Θεό, η προσευχή...
Μεγάλο θέμα ετσι..;
Μεγάλο θέμα..Εχει ουσία που αξίζει και πρέπει ν αναλυθεί...!
Οπότε...θα επανελθουμε σε επόμενη πτήση....!Ευχαριστούμε όμως γι απόψε το Θεό..!
Ευχαριστούμε για όλα...!

''THE WIND BENITH MY WINGS..''Ενα τραγούδι αγαπημένο για μια όμορφη προσγείωση, με εφόδια, ελπίζουμε, για την υπόλοιπη πορεία εδάφους...!'' Ο Ανεμος που ανακινεί τα Φτερά μου''....Γιατί αυτό ακριβώς είναι το θαύμα της ευγνωμοσύνης...!(προσεξε το στιχο..!)




 Αγγελος & Μιχαέλα
      


Πέμπτη, 14 Νοεμβρίου 2013

ΠΕΣ ΤΟ Μ ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ..!

Απο μικρό κι απο τρελό μαθαίνεις την αλήθεια λένε..!
Κι αληθινά, ο μόνος τρόπος για να μη μαγευτείς απο την πρόσκαιρη εντέλει, δύναμη του σατανά, είναι να είσαι ήδη μαγεμένος απο την αιώνια δύναμη και τα σπαθιά των αγγέλων..!
Και να γνωρίζεις πότε που και πώς να χειριστεις αυτή τη δύναμη..
Η πρωην μαγεμένη απο το κακό πριγκίπισσα, λες, αξίζει τη συγχώρεση που ζητάει..;
Συγχωρητηκή και τιμωρητική δικαιοσύνη..Θέλει συζήτηση...!
Προς το παρόν παραθέτουμε τον προβληματισμό..!Και θα επανελθουμε... : )


Ναι, μας αρέσει πολύ, στον ελευθερο χρόνο μας, να βλέπουμε παιδικά παραμύθια..Και να τα σχολιάζουμε φυσικά, εμβαθύνοντας στο συχνά σπανιότατης ομορφιάς νόημά τους..!Οπως στο ακόλουθο παραμύθι, που απόφασίσαμε να το μοιραστούμε..Αν σας έχει λείψει λίγο τ όνειρο, αν θέλετε, σβήστε το φως, αφεθείτε στις εικόνες να σας ταξιδέψουν, και προβληματιστείτε ευχάριστα απολομβάνωντας τους ''Συνταξιδιώτες''..!


                                                                                    *   *   *
                                              *   *                         *  
Μιχαέλα & Αγγελος  *   *   *           *    *         
                                                                     *